Australia wydaje Dyrektywę Ministerialną 119, priorytetowo traktującą wnioskodawców wiz pracowniczych na terenie kraju

Australijskie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych cicho opublikowało Dyrektywę Ministerialną nr 119, wiążące polecenie zmieniające kolejność rozpatrywania szerokiego zakresu wiz dla wykwalifikowanych migrantów. Podpisana przez ministra imigracji Tony’ego Burke’a 24 lipca i obowiązująca od 25 lipca, dyrektywa zastępuje obowiązującą w czasach pandemii Dyrektywę nr 105 i jest pierwszą poważną zmianą operacyjną od czasu grudniowej reformy Strategii Migracyjnej rządu z 2025 roku.

Co się zmienia?
Dyrektywa nakazuje urzędnikom rozpatrywać nominacje i wnioski wizowe osób przebywających fizycznie **w Australii** przed podobnymi wnioskami składanymi zza granicy. Wśród osób przebywających w kraju najwyższy priorytet mają zawody związane z bezpieczeństwem i obroną, następnie służba zdrowia, nauczanie oraz prace budowlane powiązane z rządowym programem zwiększania podaży mieszkań. Wnioski składane spoza Australii w tych priorytetowych zawodach są rozpatrywane po ich odpowiednikach na miejscu, a wszystkie pozostałe wnioski z zagranicy trafiają na koniec kolejki.

Kontekst
Migracja netto z zagranicy (NOM) wzrosła do 528 000 w roku finansowym 2024-25 — znacznie powyżej prognozowanego przez Ministerstwo Finansów poziomu 235-300 tys. W obliczu rosnącej presji politycznej związanej z kosztami mieszkań i przeciążeniem infrastruktury, rząd Albaneza zobowiązał się do „zrównoważenia” migracji bez drastycznego ograniczania liczby stałych miejsc dla wykwalifikowanych pracowników. Priorytetowe traktowanie osób już aktywnych na rynku pracy daje ministrom narzędzie do spowolnienia napływu nowych migrantów, jednocześnie nagradzając pracodawców, którzy szkolili tymczasowych pracowników. Zmiana ta współgra także z nową wizą Skills in Demand (podklasa 482), która od 1 lipca zastąpiła program TSS.



Praktyczne konsekwencje dla biznesu
• Pracodawcy zatrudniający już sponsorowanych pracowników przebywających w Australii (np. na wizach przejściowych lub absolwentów wiz studenckich) mogą liczyć na znacznie szybsze decyzje — co jest kluczowe dla planowania zespołu, płac i utrzymania pracowników.
• Międzynarodowe korporacje planujące transfery talentów z zagranicy powinny przygotować się na wydłużone terminy rozpatrywania, chyba że stanowisko należy do zawodów o najwyższym priorytecie.
• Doradcy migracyjni przewidują wzrost tzw. „visa-runów”, czyli podróży w celu uzyskania wizy turystycznej przed złożeniem wniosku o wizę pracowniczą; zespoły ds. zgodności powinny ostrzegać pracowników, że ta praktyka wiąże się z ryzykiem.

Co dalej?
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych rozpoczęło już przekierowywanie spraw i zapewnia, że oczekujące wnioski zostaną automatycznie uporządkowane na nowo; sponsorzy nie muszą składać ponownych wniosków. Firmy są jednak zachęcane do aktualizacji swoich kont ImmiAccount o wszelkie zmiany, aby uniknąć opóźnień. Od września ministerstwo opublikuje nowe tablice wyników dotyczące standardów obsługi, które pokażą mediany czasów rozpatrywania wniosków według nowych priorytetów.

Dla menedżerów ds. mobilności globalnej Dyrektywa nr 119 to jasny sygnał, że konwersje wiz na miejscu są obecnie najszybszą drogą do stałego pobytu. Planiści zasobów ludzkich powinni zrewidować polityki mobilności talentów, uwzględnić dłuższe terminy na zatrudnienie z zagranicy oraz dopasować kluczowe stanowiska do list zawodów w służbie zdrowia, nauczaniu i budownictwie, aby skorzystać z priorytetowego rozpatrywania.