Legislatura Massachusetts przyspiesza prace nad ustawą „PROTECT Act” w obliczu groźby deportacji pracowników z Haiti objętych programem TPS

Podczas dramatycznej sesji w State House 29 lipca, ustawodawcy Massachusetts osiągnęli porozumienie w ostatniej chwili, aby przesunąć ustawę Promoting Rights Of The Immigrant Community Through Enforcement-Limiting Collaboration and Training (PROTECT) do ostatecznego głosowania już w czwartek. Projekt kompromisowy miałby na stałe wprowadzić i rozszerzyć na cały stan ograniczenia współpracy z federalnymi służbami imigracyjnymi – przede wszystkim zakazując lokalnej policji zatrzymywania osób na podstawie nakazów ICE, zadawania pytań o status imigracyjny czy dokonywania aresztowań w „wrażliwych miejscach”, takich jak szkoły, szpitale czy miejsca kultu. Ustawa czerpie w dużej mierze z orzeczenia Lunn przeciwko Commonwealth z 2017 roku, które stwierdziło, że prawo stanowe nie daje podstaw do aresztowań imigracyjnych bez nakazu, ale idzie dalej, tworząc prawo do obecności prawnika przed każdym przesłuchaniem w areszcie oraz wymagając, by wnioski ICE o nakazy były podpisane przez sędziego federalnego. Zwolennicy ustawy przedstawiają ją jako pilną odpowiedź na utratę Tymczasowego Statusu Ochronnego (TPS) dla około 300 000 Haitańczyków w całym kraju – z czego ponad 20 000 mieszka w Massachusetts – po tym, jak Departament Bezpieczeństwa Wewnętrznego pozwolił na wygaśnięcie tego statusu na początku tygodnia. Pracodawcy z sektora opieki zdrowotnej ostrzegali ustawodawców, że już i tak przeciążony sektor opieki nad osobami starszymi może stracić niemal z dnia na dzień do 2 000 certyfikowanych asystentów pielęgniarskich, podczas gdy duchowni haitańsko-amerykańscy opisywali parafian, którzy przestali chodzić do pracy lub szkoły z obawy przed nalotami w miejscach pracy lub sądach. „Chcemy tego czy nie, działamy w trybie redukcji szkód” – powiedział przedstawiciel Andy Vargas, przewodniczący Kaukazu Legislacyjnego Czarnych i Latynosów. Środowisko biznesowe, na czele z Massachusetts Senior Care Association i Greater Boston Chamber of Commerce, w dużej mierze poparło ustawę, argumentując, że przewidywalne zasady współpracy z organami ścigania są kluczowe dla utrzymania imigrantów w pracy i złagodzenia ekonomicznych skutków zakończenia TPS. Menedżerowie ds. mobilności korporacyjnej zauważają, że zapisy dotyczące praw procesowych w ustawie odzwierciedlają wewnętrzne protokoły zgodności przy relokacji i mogą stać się wzorem dla innych stanów poszukujących talentów, które muszą szybko reagować na zmiany federalnego statusu. Jeśli Izba Reprezentantów i Senat zatwierdzą ustawę, Massachusetts dołączy do Kalifornii, Nowego Jorku i Illinois, które wprowadziły ochronę w stylu sanktuarium na poziomie ustawowym, a nie tylko na mocy zarządzeń wykonawczych – co zwiększa prawdopodobieństwo natychmiastowego wyzwania prawnego ze strony Departamentu Sprawiedliwości za czasów administracji Trumpa. Przedstawiciele stanu podkreślają, że ustawa jedynie wyjaśnia granice między władzą federalną a lokalną, jednak pełniący obowiązki dyrektora ICE Michael Bentley powiedział dziennikarzom, że agencja „nie zawaha się” wzywać do przedstawienia dokumentów czy wchodzić do miejsc publicznych, jeśli prawo „utrudnia legalne działania egzekucyjne”. Firmy działające w rejonie Bostonu powinny zatem przygotować się na krótki okres niepewności prawnej, podczas którego wzorce egzekwowania prawa mogą szybko się zmieniać. Dla zespołów zajmujących się mobilnością globalną najważniejsze są dwa wnioski: po pierwsze, pracownicy z wygasającym TPS lub innymi statusami humanitarnymi powinni skonsultować się z prawnikiem w sprawie alternatywnych opcji zezwolenia na pracę, takich jak przedłużenia H-2B bez limitu czy humanitarne zwolnienia. Po drugie, pracodawcy powinni sporządzić inwentaryzację miejsc pracy, szpitali i ośrodków szkoleniowych, które mogą kwalifikować się jako wrażliwe lokalizacje według ustawy, oraz zaktualizować wewnętrzne plany reagowania na wizyty ICE. Przyjęcie ustawy podkreśli również znaczenie utrzymania jasnych, pisemnych polityk dotyczących tego, kiedy – i czy w ogóle – dział HR może udostępniać informacje z formularzy I-9 lub systemu E-Verify osobom niebędącym śledczymi kryminalnymi.