Belgische Grondwettelijke Raad schrapt verblijfsvoorwaarde voor nationaliteit van kinderen

In een baanbrekende uitspraak (Vonnis 12/2026) van 22 januari 2026, gepubliceerd op 28 januari, heeft het Belgische Grondwettelijk Hof belangrijke delen van artikel 11bis van de Nationaliteitswet ongrondwettelijk verklaard. Deze bepalingen vereisten dat *beide* ouders van een in België geboren kind tien opeenvolgende jaren hun hoofdverblijfplaats in België moesten hebben voordat de nationaliteitsverklaring van het kind kon worden aanvaard. Het Hof oordeelde dat deze regels het gelijkheidsbeginsel schenden door te discrimineren tegen kinderen van wie de ouders een verschillende verblijfsstatus hadden.

De zaak werd voorgelegd door het Antwerpse Hof van Beroep nadat Marokkaanse ouders – van wie één zijn verblijfsstatus was kwijtgeraakt – de Belgische nationaliteit werd geweigerd voor hun drie in België geboren kinderen. De rechters stelden dat het opleggen van een rigide dubbele verblijfsvoorwaarde geen legitiem doel diende zodra een kind al sterke feitelijke banden met de Belgische samenleving had. Ook werd een clausule vernietigd die voormalige bewoners gunstiger behandelde dan ouders die nooit in België hadden gewoond, waarbij deze onderscheid “irrelevant voor het doel van de wetgever” werd genoemd.



Waarom is dit belangrijk voor global mobility-teams? Hoewel nationaliteitsaanvragen meestal buiten de scope van bedrijfsprogramma’s vallen, zal deze uitspraak gevolgen hebben voor gezinshereniging en langetermijnplanning van buitenlandse werknemers die in België verblijven. Kinderen van expats die tijdelijk in het buitenland werken, kunnen bijvoorbeeld niet langer worden benadeeld als slechts één ouder ononderbroken in België verbleef. Immigratieadvocaten verwachten dat de uitspraak een golf van beroepsprocedures tegen recente weigeringen zal veroorzaken en de komende hervormingen van de volgende federale regering zal beïnvloeden.

In de praktijk dienen HR-afdelingen deze ontwikkeling onder de aandacht te brengen van in aanmerking komende werknemers en lopende nationaliteitsdossiers te herzien. De autoriteiten moeten de wet aanpassen om verdere rechtszaken te voorkomen; tot die tijd zijn ambtenaren verplicht de vernietigde bepalingen niet toe te passen. De uitspraak benadrukt ook het belang van nauwkeurige gemeentelijke registratie, aangezien verblijfscontinuïteit een cruciale factor blijft, ook onder een minder strenge toets.

De Belgische uitspraak sluit aan bij een bredere Europese trend waarbij rechtbanken nationaliteits- en verblijfsvoorwaarden toetsen aan het belang van het kind. Voor bedrijven onderstreept dit de noodzaak om niet alleen de werkvergunningswetgeving te volgen, maar ook de volledige status van de familie van een gedetacheerde in België nauwlettend te monitoren.