USCIS doorbreekt decennialange gewoonte en adviseert de meeste groene-kaarthouders om vanuit het buitenland te solliciteren

In een ingrijpende beleidswijziging die laat op 22 mei 2026 werd aangekondigd, maakte de Amerikaanse Citizenship and Immigration Services (USCIS) bekend dat het Adjustment-of-Status (AOS)-proces – lange tijd de standaardroute voor honderden duizenden buitenlanders die legaal in de Verenigde Staten wonen – voortaan wordt beschouwd als “buitengewone bijstand” die alleen in zeldzame gevallen wordt toegekend. Tenzij een USCIS-medewerker een dwingende nationale of humanitaire reden vaststelt, moeten aanvragers de Verenigde Staten verlaten en hun immigrantenvisumprocedure afronden bij een Amerikaans consulaat in hun thuisland. Deze maatregel sluit feitelijk de deur voor de verwerking van groene kaarten binnen het land voor de meeste categorieën, waaronder beroepsprofessionals, echtgenoten van Amerikaanse staatsburgers, studenten die overstappen van F-1 of J-1 status, vluchtelingen en asielzoekers, en houders van tijdelijke werkvisa zoals H-1B, L-1 of O-1.

USCIS presenteerde de wijziging als een “terugkeer naar de oorspronkelijke bedoeling” van de Immigration and Nationality Act, met het argument dat tijdelijke visa nooit bedoeld waren als opstap naar permanent verblijf. Immigratieadvocaten stellen daarentegen dat het Congres AOS in 1952 expliciet heeft ingevoerd om consulaire achterstanden en gezinsverbrekingen te voorkomen.



De praktische gevolgen voor werkgevers en buitenlandse talenten zijn direct voelbaar. De wachttijden voor consulaire interviews lopen in veel drukbezochte posten al op tot meer dan een jaar; sommige Amerikaanse ambassades – zoals in Afghanistan, Iran en Syrië – zijn zelfs volledig gesloten. Multinationals worden geconfronteerd met kostbare buitenlandse detacheringen of projectvertragingen wanneer sleutelmedewerkers voor consulaire verwerking het land moeten verlaten. Werknemers uit landen die onder aparte reisverboden vallen, riskeren geweigerd te worden bij terugkeer. Gezinnen met een gemengde immigratiestatus kunnen maandenlang gescheiden raken, en humanitaire parolees worden mogelijk gedwongen terug te keren naar onveilige omstandigheden om hun verblijfsstatus te regelen.

Analisten verwachten dat er juridische procedures zullen volgen. De American Immigration Lawyers Association noemde het beleid een “onmogelijke Catch-22” en stelde dat het in strijd is met de Administrative Procedure Act. Zakenorganisaties overwegen rechtszaken vanwege de economische impact, aangezien jaarlijks ongeveer 600.000 AOS-zaken worden ingediend en sectoren als technologie en gezondheidszorg sterk afhankelijk zijn van een soepele AOS-procedure om talent te behouden.

Voorlopig adviseren werkgevers buitenlandse werknemers met lopende I-485-aanvragen om niet te reizen en zich voor te bereiden op alternatieve procedures in het buitenland als de nieuwe regel standhoudt. Corporate mobility-teams doen er goed aan om: 1) de getroffen werknemers en hun gezinsleden in kaart te brengen; 2) budget te reserveren voor langere onderbrekingen in opdrachten; 3) vroegtijdig visumafspraken per land te regelen; en 4) immigratietijdlijnen voor aankomende Amerikaanse overplaatsingen te herzien. Bedrijven met activiteiten in landen met reisverboden moeten maatwerkstrategieën ontwikkelen, zoals verwerking in derde landen of het verkennen van niet-immigrantenopties, totdat juridische procedures zijn afgerond.