USCIS zmienia wieloletnią praktykę, większość wnioskodawców o zieloną kartę musi teraz składać wnioski zza granicy

W przełomowej zmianie polityki ogłoszonej pod koniec 22 maja 2026 roku, Urząd ds. Obywatelstwa i Imigracji USA (USCIS) poinformował, że proces zmiany statusu (Adjustment of Status, AOS) — dotychczas standardowa ścieżka dla setek tysięcy cudzoziemców legalnie mieszkających w USA — będzie teraz traktowany jako „nadzywczajna ulga” przyznawana tylko w wyjątkowych przypadkach. O ile urzędnik USCIS nie stwierdzi istotnego interesu narodowego lub humanitarnego, wnioskodawcy będą musieli opuścić Stany Zjednoczone i przejść procedurę wizową w konsulacie USA w swoim kraju.

Ta zmiana praktycznie zamyka możliwość uzyskania zielonej karty na terenie USA dla większości kategorii, w tym pracowników zatrudnionych na podstawie wiz zawodowych, małżonków obywateli USA, studentów przechodzących z wiz F-1 lub J-1, uchodźców i osób objętych azylem oraz posiadaczy tymczasowych wiz pracowniczych, takich jak H-1B, L-1 czy O-1. USCIS przedstawia tę decyzję jako „powrót do pierwotnego zamysłu” Ustawy o Imigracji i Obywatelstwie, argumentując, że wizy tymczasowe nigdy nie miały służyć jako etap do stałego pobytu.



Prawnicy imigracyjni podkreślają, że Kongres wprowadził AOS w 1952 roku właśnie po to, by zapobiec zaległościom w konsulatach i rozdzielaniu rodzin. Konsekwencje dla pracodawców i zagranicznych specjalistów są natychmiastowe. Kolejki na rozmowy wizowe w wielu placówkach przekraczają już rok; niektóre ambasady USA — w Afganistanie, Iranie, Syrii — są całkowicie zamknięte. Międzynarodowe firmy muszą liczyć się z kosztownymi rotacjami zagranicznymi lub opóźnieniami projektów, gdy kluczowi pracownicy wyjeżdżają na procedurę wizową. Pracownicy z krajów objętych zakazami podróży ryzykują, że po wyjeździe nie będą mogli wrócić do USA. Rodziny o mieszanym statusie imigracyjnym mogą zostać rozdzielone na wiele miesięcy, a osoby objęte humanitarnym zwolnieniem mogą być zmuszone do powrotu do niebezpiecznych miejsc, by ubiegać się o stały pobyt.

Analitycy przewidują, że decyzja wywoła falę pozwów. Amerykańskie Stowarzyszenie Prawników Imigracyjnych (AILA) określiło tę politykę jako „niemożliwy do rozwiązania paradoks” i naruszenie Ustawy o Procedurach Administracyjnych. Organizacje biznesowe rozważają pozwy dotyczące skutków gospodarczych, zwracając uwagę, że rocznie składanych jest około 600 000 wniosków AOS, a sektory technologiczny i opieki zdrowotnej w dużym stopniu polegają na płynnym procesie AOS, by zatrzymać talenty.

Na razie pracodawcy radzą zagranicznym pracownikom z oczekującymi wnioskami I-485, by nie podróżowali i przygotowali plany awaryjne na wypadek konieczności załatwiania formalności za granicą, jeśli nowe przepisy zostaną utrzymane. Zespoły ds. mobilności korporacyjnej powinny: 1) zidentyfikować dotkniętych pracowników i ich rodziny; 2) uwzględnić w budżecie dłuższe przerwy w delegacjach; 3) wcześniej rezerwować terminy wizowe w konkretnych krajach; 4) ponownie ocenić harmonogramy imigracyjne dla planowanych transferów do USA. Firmy działające w krajach objętych zakazami podróży muszą opracować indywidualne strategie, takie jak procedury w państwach trzecich lub poszukiwanie alternatyw wizowych do czasu rozstrzygnięcia sporów prawnych.