Einde van Haitiaanse TPS Veroorzaakt Angst voor Massale Uitzettingen en Arbeidsverstoring in de VS

De tijdelijke beschermde status (TPS) van de Verenigde Staten voor Haïti verviel om middernacht op 28 juli. Tegen de ochtend van 29 juli werden Haïtiaanse gezinnen in de wijken Little Haiti in Miami en Mattapan in Boston geconfronteerd met een nieuwe realiteit: hun langdurige legale werkvergunning was van de ene op de andere dag verdwenen. In interviews met de publieke radiozender WUSF gaven Haïtiaanse TPS-houders aan dat ze voedselvoorraden aanleggen en werk overslaan uit angst voor controles langs de weg of op de werkplek, nu Immigration and Customs Enforcement (ICE) naar verluidt agenten herplaatst naar gebieden met een grote Haïtiaanse bevolking. Een woordvoerder van het Department of Homeland Security (DHS) bevestigde alleen dat “handhavingsactiviteiten dagelijks doorgaan.” Werkgevers bereiden zich voor op directe personeelsproblemen. De Massachusetts Senior Care Association schat dat deze week 2.000 gecertificeerde verpleegassistenten hun werkvergunning kunnen verliezen, wat de toch al krappe personeelsbezetting in ouderenzorginstellingen bedreigt. In Zuid-Florida waarschuwen bouwvakbonden voor vertragingen en kostenoverschrijdingen als zelfs een klein deel van de 40.000 Haïtiaanse TPS-werknemers wordt vastgehouden of gedwongen ondergronds te gaan. Veel bedrijven moedigen hun werknemers aan om een aanvraag in te dienen voor humanitaire parole, Deferred Enforced Departure (DED) of, waar mogelijk, gezinsgebonden verblijfsaanpassingen. Immigratieadvocaten waarschuwen echter dat de verwerkingstijden zijn opgelopen en goedkeuringen verre van zeker zijn. De regering-Biden probeerde de TPS voor Haïti in 2025 te verlengen, maar rechtszaken van staten die economische lasten aanvoerden en restrictieve groepen die de bevoegdheid van DHS betwistten, leidden vorige maand tot een uitspraak van het Hooggerechtshof. Hierin werd geoordeeld dat de oorspronkelijke reden voor de TPS—de aardbeving in Haïti in 2010—niet langer aan de wettelijke criteria voldoet. Hoewel het Hof DHS de vrijheid gaf om op individuele basis korte humanitaire parole toe te kennen, zeggen belangenbehartigers dat de organisatie niet de capaciteit heeft om honderdduizenden aanvragen tijdig te verwerken om massaal baanverlies te voorkomen. Voor professionals in wereldwijde mobiliteit en HR zijn de praktische gevolgen urgent. Bedrijven met Haïtiaanse werknemers wordt aangeraden: (1) onmiddellijk een controle uit te voeren van I-9-documentatie van getroffen medewerkers; (2) informatiemateriaal over de rechten van werknemers en ICE-controleprocedures te verspreiden; (3) alternatieve visumopties te onderzoeken, zoals H-2B voor seizoenswerk of L-1 blanket petitions voor multinationale overplaatsingen; en (4) samen te werken met lokale juridische hulporganisaties om aanvragen voor parole of gezinssteun te faciliteren. Op de lange termijn benadrukt deze situatie de kwetsbaarheid van humanitaire werkvergunningen voor plotselinge beleidswijzigingen en rechterlijke uitspraken. Mobiliteitsplanners doen er goed aan om kritieke aanwervingskanalen te diversifiëren en noodplannen te ontwikkelen—zoals thuiswerken vanuit Canada of het Caribisch gebied—voor werknemers wiens verblijfsstatus in de VS onverwacht onzeker kan worden.