Ogólnokrajowy strajk kolejarzy rozpoczyna się 8 marca, zakłócając ruch pasażerski i towarowy w całej Belgii

Długo zapowiadany strajk kolejarzy w Belgii rozpoczął się o godzinie 22:00 w niedzielę, 8 marca 2026 roku, po nieudanych ostatnich rozmowach między socjalistycznym związkiem zawodowym ACOD Spoor a zarządem SNCB/NMBS oraz zarządcą infrastruktury Infrabel. Trzydniowy strajk dotknie wszystkie rodzaje krajowych połączeń – pociągi InterCity, L i S oraz poranne pociągi P, z których korzystają dziesiątki tysięcy dojeżdżających do pracy przez granicę. Według zaktualizowanego planu kursowania opublikowanego w poniedziałek rano przez SNCB International, kursować będzie jedynie około 70% pociągów InterCity, a lokalne połączenia utrzymane zostaną w nieco ponad połowie. Ograniczone są także połączenia międzynarodowe. Eurostar działa niemal normalnie, jednak połączenie Eurocity Direct Bruksela–Amsterdam zostało zredukowane o połowę, a kilka kursów EuroCity Bruksela–Rotterdam zostało całkowicie odwołanych. Operatorzy transportu towarowego zgłaszają problemy z dostępnością miejsc w rejonie bocznic w Mechelen, co może spowodować opóźnienia w dostawach części samochodowych i chemikaliów między portami w Antwerpii, Zeebrugge a niemieckim Renem. Podróżni biznesowi przesiadający się na loty z lotniska w Brukseli lub udający się na spotkania w Holandii, Luksemburgu i północnej Francji są zachęcani do korzystania z transportu drogowego lub przesunięcia podróży przynajmniej do czwartkowego poranka. Strajk jest 33. dniem protestów w belgijskim sektorze kolejowym w ciągu nieco ponad roku i jest reakcją na rządowe plany likwidacji „statutowego” statusu służby cywilnej dla nowych pracowników oraz zaostrzenia zasad wcześniejszych emerytur. Dyrektor generalna kolei, Sophie Dutordoir, ostrzegła, że częstotliwość strajków podważa zaufanie do sieci kolejowej, zwłaszcza w obliczu przygotowań SNCB do konkurencji na otwartym rynku w 2027 roku. ACOD Spoor odpowiada, że chroniczne niedobory kadrowe i cięcia budżetowe pozostawiły marginesy bezpieczeństwa „na ostrzu noża”. Dla menedżerów ds. mobilności korporacyjnej najważniejsze jest teraz bezpieczeństwo podróżnych. SNCB zniosła ograniczenia dotyczące biletów Saver na konkretne pociągi, umożliwiając pasażerom korzystanie z dowolnego dostępnego połączenia na dzień przed lub po pierwotnej dacie podróży, a bilety można w pełni zwrócić, jeśli klienci zdecydują się nie podróżować. Pracodawcy zatrudniający pracowników delegowanych powinni sprawdzić, czy minimalne okresy odpoczynku zgodne z unijną dyrektywą o czasie pracy mogą być zachowane, gdy personel musi pokonywać wielogodzinne objazdy drogowe. Zespoły logistyczne powinny monitorować stronę belgijskich kolei i dostosowywać trasy łańcuchów dostaw; spedytorzy mogą uniknąć dodatkowych opłat, kierując transport na drogi lub drogi wodne śródlądowe przez Kanał Alberta. Szerszym skutkiem jest kwestia reputacji. W obliczu kolejnego rekordowego roku strajków Belgia ryzykuje spadek w rankingach atrakcyjności dla relokacji firm, które już teraz faworyzują sąsiadów z niezawodnym transportem kolejowym, takich jak Holandia i Niemcy. Jeśli rząd nie wypracuje trwałego porozumienia z pracownikami, międzynarodowe korporacje mogą ponownie rozważyć wybór Brukseli lub Antwerpii jako regionalnych centrów po wygaśnięciu efektu fali przenosin siedzib po Brexicie.