UE zmierza do reformy zasiłków dla bezrobotnych dla pracowników transgranicznych, co budzi obawy Szwajcarii o koszty

Ambasadorowie 27 państw członkowskich UE zatwierdzili 29 kwietnia długo oczekiwaną reformę koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, która przenosi odpowiedzialność za zasiłki dla bezrobotnych z kraju zamieszkania pracownika na kraj ostatniego zatrudnienia. Choć Szwajcaria nie jest członkiem UE, zmiana ta miałaby zastosowanie na mocy dwustronnej umowy o swobodnym przepływie osób – pod warunkiem, że Berno zgodzi się na przyjęcie zaktualizowanego rozporządzenia. Codziennie około 410 000 pracowników transgranicznych dojeżdża do Szwajcarii z Francji, Włoch, Niemiec i Austrii. Zgodnie z obecnymi przepisami osoby tracące pracę ubiegają się o zasiłek w kraju zamieszkania, finansowany przez ten kraj. Nowy model przewiduje prawo do zasiłku na poziomie szwajcarskim przez okres do sześciu miesięcy, który jest znacznie wyższy niż świadczenia w sąsiednich regionach. Federalny Departament Finansów ostrzega, że przyjęcie reformy może kosztować szwajcarskie fundusze ubezpieczeń na wypadek bezrobocia „kilkaset milionów franków” rocznie. Szwajcarskie organizacje pracodawców obawiają się wyższych składek na wynagrodzenia, podczas gdy SVP określiła propozycję jako „bezczelność UE”. Politycy proeuropejscy argumentują, że wzajemne zobowiązania chronią także 38 000 obywateli Szwajcarii dojeżdżających w przeciwnym kierunku, a odrzucenie porozumienia mogłoby utrudnić szersze renegocjacje dwustronnych ram współpracy. Sprawa trafi teraz do Parlamentu Europejskiego, gdzie planowane jest głosowanie plenarne w 2026 roku. Następnie Szwajcaria będzie musiała zdecydować, czy wprowadzić zmianę – temat, który prawdopodobnie odegra ważną rolę w nadchodzących rozmowach dotyczących szerszego pakietu Bilaterals III. Menedżerowie ds. mobilności zatrudniający pracowników transgranicznych powinni przygotować się na możliwe wzrosty kosztów i zmiany administracyjne do 2028 roku, czyli planowanego roku wdrożenia.