Coroczny zakaz pracy w południe w ZEA wchodzi w życie 15 czerwca, wprowadzając obowiązkowe kontrole warunków pracy dla zagranicznych pracowników na zewnątrz

Ministerstwo Zasobów Ludzkich i Emiratyzacji ZEA (MoHRE) potwierdziło, że 22. edycja zakazu pracy na zewnątrz w godzinach południowych w okresie letnim będzie obowiązywać od 15 czerwca do 15 września 2026 roku. Przepisy zabraniają większości prac na zewnątrz między 12:30 a 15:00, a za ich nieprzestrzeganie grożą kary sięgające do 50 000 AED. Choć zakaz ma na celu ochronę zdrowia pracowników, ma też istotne konsekwencje dla mobilności międzynarodowej, ponieważ dużą część dotkniętej nim siły roboczej stanowią ekspaci na wizach czasowych związanych z budownictwem i zarządzaniem obiektami. Działy HR muszą więc dostosować harmonogramy zmian, rozkłady transportu oraz szkolenia z zakresu przeciwdziałania udarowi cieplnemu, aby spełnić wymogi dotyczące zezwoleń na pracę i lokalnych przepisów BHP. Projekty uznane za niezbędne — takie jak kluczowe prace drogowe, naprawy sieci elektrycznej czy pilne wylewki betonu — mogą ubiegać się o wyjątki, pod warunkiem zapewnienia klimatyzowanych miejsc odpoczynku, punktów z chłodną wodą oraz opieki medycznej na miejscu. Nieprzestrzeganie tych wymogów grozi nie tylko karami finansowymi, ale może też negatywnie wpłynąć na ocenę firmy przez MoHRE, co z kolei wpływa na tempo i koszty uzyskiwania przyszłych limitów wizowych. Z punktu widzenia obowiązku opieki, firmy powinny kontrolować, czy podwykonawcy i dostawcy siły roboczej przestrzegają zakazu; naruszenia ze strony podwykonawcy mogą skutkować współodpowiedzialnością głównego wykonawcy zgodnie z prawem pracy ZEA. Międzynarodowe korporacje często wymagają dowodów zgodności — takich jak czujniki temperatury IoT czy rejestrowane GPS harmonogramy przerw — aby spełnić wewnętrzne wymogi raportowania ESG. Ograniczenia letnie wpływają także na planowanie podróży: inżynierowie terenowi przybywający z chłodniejszych klimatów mogą potrzebować krótkiego okresu aklimatyzacji, a niektóre firmy rozkładają urlopy tak, by specjaliści pracujący na zewnątrz byli nieobecni w najgorętszych tygodniach. Menedżerowie ds. mobilności powinni uwzględnić daty zakazu w listach przydziałów i prognozach kosztów, zwłaszcza przy ofertach na kontrakty o stałej cenie obejmujące miesiące letnie.