Strajk pracowników obsługi osób niepełnosprawnych na lotnisku Gatwick zawieszony po propozycji podwyżek, ale grożą kolejne protesty

Związek Unite potwierdził 22 września, że „wstrzymał” akcję strajkową 227 pracowników Wilson James, świadczących usługi specjalistycznej pomocy na lotnisku Londyn Gatwick, po przedstawieniu ulepszonej propozycji płacowej. Pracownicy mieli rozpocząć strajk w dniach 17–21 września oraz ponownie od 23 do 26 września, co groziło poważnymi utrudnieniami dla pasażerów potrzebujących wsparcia w poruszaniu się na wózkach inwalidzkich lub przy transferach – wśród nich wielu to starsi podróżujący służbowo lub członkowie rodzin towarzyszący delegowanym pracownikom. Pierwszy termin strajku został odwołany w ostatniej chwili, jednak drugi pozostaje w planach, oczekując na wynik głosowania. W przypadku odrzucenia propozycji, akcja strajkowa miałaby miejsce w szczycie porannego ruchu w poniedziałek 23 września, co mogłoby opóźnić rotacje załóg i spowodować przegapienie połączeń na dalsze loty dalekodystansowe. Linie lotnicze zazwyczaj nie mogą wpuszczać pasażerów wymagających pomocy, jeśli personel naziemny nie jest dostępny zarówno na lotnisku wylotu, jak i przylotu, co może powodować efekt domina w całej sieci połączeń. Zespoły ds. mobilności korporacyjnej, zajmujące się przewozem pracowników o ograniczonej sprawności ruchowej lub członków rodzin z niepełnosprawnościami, powinny uważnie śledzić wyniki głosowania i w razie potrzeby organizować dodatkowe wsparcie lub alternatywne trasy podróży. Spór ten odzwierciedla wcześniejsze konflikty płacowe na lotniskach Heathrow i Manchester z początku roku i podkreśla napiętą sytuację na rynku pracy w sektorze obsługi naziemnej, która nasiliła się po Brexicie i utracie dostępu do szerokiej puli pracowników z UE. Unite informuje, że pracownicy Wilson James zarabiają nawet tylko 10,85 funta za godzinę, co jest poniżej obowiązującej od kwietnia 2027 roku londyńskiej płacy minimalnej na poziomie 12 funtów. Dla firm działających globalnie ten przypadek pokazuje, jak ważne jest uwzględnianie oceny ryzyka dostępności usług w politykach podróży, w tym zabezpieczenie budżetów na prywatne usługi wsparcia na wypadek, gdyby pomoc na lotniskach stała się niewiarygodna.