Cypr boryka się z poważnym niedoborem pracowników w kluczowych sektorach, takich jak budownictwo, hotelarstwo i dostawa żywności, co skłoniło rząd do precyzyjnego określenia, którzy obywatele spoza UE mogą pracować na wyspie i na jakich warunkach. W wywiadzie opublikowanym 27 września w Cyprus Mail, wiceminister ds. migracji i ochrony międzynarodowej ujawnił, że obecnie 26 710 obywateli państw trzecich posiada ważne pozwolenia na pracę i pobyt w kategorii zatrudnienia ogólnego, a dodatkowo 33 919 pracowników domowych jest legalnie zatrudnionych na Cyprze. Największą grupę posiadaczy zezwoleń stanowią obywatele Nepalu (28,8%) i Indii (21,9%), a następnie Egipcjanie, Banglijczycy, Srilankijczycy i Filipińczycy.
Zgodnie z polityką migracyjną Cypru, pracodawcy mogą zatrudniać osoby spoza UE dopiero po przeprowadzeniu testu rynku pracy, który potwierdzi brak dostępności lokalnej lub unijnej siły roboczej. Zatwierdzone sektory to m.in. rolnictwo, hodowla zwierząt, przemysł, handel hurtowy i detaliczny oraz szeroki zakres usług, które nie przyciągają wystarczającej liczby pracowników z lokalnej populacji. Wykwalifikowani specjaliści zatrudniani przez firmy o zagranicznych interesach korzystają z osobnych, przyspieszonych procedur, natomiast studenci spoza UE studiujący na cypryjskich uczelniach mogą pracować na część etatu.
Wiceminister podkreślił, że osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową mają dostęp do ograniczonych sektorów, takich jak rolnictwo, rybołówstwo czy gospodarka odpadami, po upływie dziewięciu miesięcy od złożenia wniosku o azyl. Jednakże, ponieważ większość spraw jest rozpatrywana szybciej, uchodźcy rzadko docierają do etapu zatrudnienia. Ministerstwo potwierdziło, że gwałtowny spadek liczby nowych wniosków azylowych (z 24 000 w połowie 2024 roku do mniej niż 12 500 obecnie) nie zmienił priorytetów migracyjnych Cypru: zapobieganie nielegalnym przyjazdom, przyspieszenie powrotów oraz ochrona rzeczywistych potrzeb osób ubiegających się o azyl.
![Cypr boryka się z niedoborem pracowników, rząd precyzuje, kto może legalnie pracować]()
Przedstawiciele różnych sektorów gospodarki uważnie obserwują sytuację. Firmy budowlane wskazują, że odejście wielu syryjskich pracowników – ponad 5 500 dobrowolnie wróciło do kraju od 2024 roku – spowodowało poważne zatory, zwłaszcza w momencie wzmożonych inwestycji infrastrukturalnych w sektorze publicznym i prywatnym. Związki zawodowe z kolei domagają się zaostrzenia regulacji agencji pracy tymczasowej, które oskarżają o wykorzystywanie pracowników zagranicznych i łamanie układów zbiorowych.
W odpowiedzi rząd rozszerza dwustronne umowy o „mobilności strukturalnej” z krajami takimi jak Egipt i Indie, aby dostarczać sprawdzonych, legalnie zatrudnionych pracowników, jednocześnie zobowiązując się do intensyfikacji kontroli warunków pracy w celu ochrony standardów zatrudnienia.
Dla międzynarodowych pracodawców i menedżerów ds. mobilności globalnej przekaz jest jasny i dwojaki. Po pierwsze, zatrudnianie osób spoza UE na Cyprze jest możliwe, ale tylko w oficjalnie zatwierdzonych sektorach i w ramach procedury wymagającej współpracy zarówno z Departamentem Pracy, jak i Departamentem Migracji. Po drugie, firmy muszą liczyć się z większą kontrolą umów o pracę, koniecznością udokumentowania rzeczywistych wakatów oraz dowodów na brak dostępności kandydatów z Cypru lub UE. Przedsiębiorstwa, które planują z wyprzedzeniem – uwzględniając czas na wydanie zezwoleń, koszty administracyjne i wbudowując kontrole zgodności w procesy HR – powinny nadal być w stanie sprostać zapotrzebowaniu na pracowników w jednej z najszybciej rozwijających się gospodarek usługowych w Europie.
Zgodnie z polityką migracyjną Cypru, pracodawcy mogą zatrudniać osoby spoza UE dopiero po przeprowadzeniu testu rynku pracy, który potwierdzi brak dostępności lokalnej lub unijnej siły roboczej. Zatwierdzone sektory to m.in. rolnictwo, hodowla zwierząt, przemysł, handel hurtowy i detaliczny oraz szeroki zakres usług, które nie przyciągają wystarczającej liczby pracowników z lokalnej populacji. Wykwalifikowani specjaliści zatrudniani przez firmy o zagranicznych interesach korzystają z osobnych, przyspieszonych procedur, natomiast studenci spoza UE studiujący na cypryjskich uczelniach mogą pracować na część etatu.
Wiceminister podkreślił, że osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową mają dostęp do ograniczonych sektorów, takich jak rolnictwo, rybołówstwo czy gospodarka odpadami, po upływie dziewięciu miesięcy od złożenia wniosku o azyl. Jednakże, ponieważ większość spraw jest rozpatrywana szybciej, uchodźcy rzadko docierają do etapu zatrudnienia. Ministerstwo potwierdziło, że gwałtowny spadek liczby nowych wniosków azylowych (z 24 000 w połowie 2024 roku do mniej niż 12 500 obecnie) nie zmienił priorytetów migracyjnych Cypru: zapobieganie nielegalnym przyjazdom, przyspieszenie powrotów oraz ochrona rzeczywistych potrzeb osób ubiegających się o azyl.
Przedstawiciele różnych sektorów gospodarki uważnie obserwują sytuację. Firmy budowlane wskazują, że odejście wielu syryjskich pracowników – ponad 5 500 dobrowolnie wróciło do kraju od 2024 roku – spowodowało poważne zatory, zwłaszcza w momencie wzmożonych inwestycji infrastrukturalnych w sektorze publicznym i prywatnym. Związki zawodowe z kolei domagają się zaostrzenia regulacji agencji pracy tymczasowej, które oskarżają o wykorzystywanie pracowników zagranicznych i łamanie układów zbiorowych.
W odpowiedzi rząd rozszerza dwustronne umowy o „mobilności strukturalnej” z krajami takimi jak Egipt i Indie, aby dostarczać sprawdzonych, legalnie zatrudnionych pracowników, jednocześnie zobowiązując się do intensyfikacji kontroli warunków pracy w celu ochrony standardów zatrudnienia.
Dla międzynarodowych pracodawców i menedżerów ds. mobilności globalnej przekaz jest jasny i dwojaki. Po pierwsze, zatrudnianie osób spoza UE na Cyprze jest możliwe, ale tylko w oficjalnie zatwierdzonych sektorach i w ramach procedury wymagającej współpracy zarówno z Departamentem Pracy, jak i Departamentem Migracji. Po drugie, firmy muszą liczyć się z większą kontrolą umów o pracę, koniecznością udokumentowania rzeczywistych wakatów oraz dowodów na brak dostępności kandydatów z Cypru lub UE. Przedsiębiorstwa, które planują z wyprzedzeniem – uwzględniając czas na wydanie zezwoleń, koszty administracyjne i wbudowując kontrole zgodności w procesy HR – powinny nadal być w stanie sprostać zapotrzebowaniu na pracowników w jednej z najszybciej rozwijających się gospodarek usługowych w Europie.
Źródło: Cyprus Mail
