Kanada zakazuje wykorzystywania dowodów osobistych generowanych przez sztuczną inteligencję w przesłuchaniach imigracyjnych i azylowych

Kanadyjska Rada ds. Imigracji i Uchodźców (IRB) wyraźnie zakazała korzystania z narzędzi opartych na dużych modelach językowych w postępowaniach quasi-sądowych. W praktycznym zawiadomieniu opublikowanym 7 września, a formalnie ogłoszonym 9 października, zabroniono wnoszenia przez wnioskodawców, prawników i świadków jakichkolwiek dowodów osobistych – takich jak narracje wniosków, oświadczenia pod przysięgą, zdjęcia, filmy czy zrzuty ekranu – jeśli zostały one napisane lub istotnie zmienione przez oprogramowanie sztucznej inteligencji. Dozwolone są jedynie standardowe narzędzia do sprawdzania pisowni i formatowania, natomiast wszelkie programy tworzące lub znacząco przepisujące treść są niedopuszczalne. Rada podkreśla, że chodzi o autentyczność, a nie strach przed technologią. Systemy AI mogą generować fałszywe informacje, fałszować dokumenty i subtelnie zniekształcać obrazy; ponieważ wiarygodność jest kluczowa w ochronie uchodźców i większości odwołań imigracyjnych, IRB musi mieć pewność, że przedstawiona historia pochodzi od człowieka z osobistą wiedzą o zdarzeniach. Jeśli AI jest używana choćby do transkrypcji, tłumaczenia czy drobnej parafrazy, strona musi złożyć pisemne oświadczenie, wskazujące osobę, która zweryfikowała treść i potwierdzające, że wszystkie cytaty prawne zostały sprawdzone w autorytatywnym źródle. Przestrzeganie tych zasad jest obowiązkowe. IRB zastrzega sobie prawo do odrzucenia dokumentu, nieuwzględnienia go, wydania negatywnej oceny wiarygodności, zgłoszenia prawnika do jego organu nadzorczego, a nawet zakazu udziału w postępowaniu dla osób łamiących zasady wielokrotnie. Nowe przepisy obowiązują we wszystkich czterech wydziałach – Imigracji, Odwołań Imigracyjnych, Ochrony Uchodźców i Odwołań Uchodźczych – obejmując tym samym wszystko, od przeglądów zatrzymań po odwołania w ramach oceny ryzyka przed deportacją. Dla programów mobilności korporacyjnej decyzja ma dwa znaczenia. Po pierwsze, pracownicy składający wnioski o status uchodźcy lub humanitarny muszą teraz polegać na dowodach przygotowanych przez ludzi, co wydłuża czas przygotowań i zwiększa koszty prawne. Po drugie, prawnicy wewnętrzni sporządzający oświadczenia pod przysięgą lub deklaracje w sprawach dotyczących pozwoleń na pracę powinni upewnić się, że nie korzystano z asystentów AI. Brak ujawnienia takiego faktu może skutkować odrzuceniem dowodów i opóźnieniem w uzyskaniu statusu przez pracownika. W praktyce pracodawcy powinni zaktualizować wewnętrzne wzory dokumentów, przypomnieć zewnętrznym prawnikom o zakazie oraz dokumentować wszelką dozwoloną pomoc AI – na przykład automatyczną transkrypcję – zanim IRB o to poprosi. Biorąc pod uwagę wyraźne ostrzeżenie Rady dotyczące ryzyka naruszenia poufności przy korzystaniu z narzędzi AI dla konsumentów, przestrzeganie tych zasad jest również elementem dobrej praktyki w zakresie bezpieczeństwa danych.