Pierwszy od czternastu lat 24-godzinny strajk generalny w Hiszpanii niemal sparaliżował krajową sieć transportową 11 listopada, a zakłócenia utrzymywały się także rano 12 listopada. Strajk, zorganizowany przez dwa największe związki zawodowe (CCOO i UGT) oraz wspierany przez mniejsze związki transportowe i sektora publicznego, zbiegł się z negocjacjami płacowymi oraz narastającym niezadowoleniem związanym z kryzysami kosztów życia i mieszkaniowym. Na lotniskach, mimo rządowego dekretu o minimalnej obsłudze, strajkowały służby obsługi, technicy kontroli ruchu lotniczego oraz niektóre związki personelu pokładowego. Operator lotnisk AENA potwierdził, że na samym lotnisku Barcelona-El Prat odwołano profilaktycznie 85 lotów, a dane Striketracker wskazywały na około 7% odwołań lotów w skali kraju. Podróżni, którzy mimo to latali, musieli liczyć się z kolejkami przy kontroli bezpieczeństwa i imigracyjnej, gdyż liczba pracowników spadła poniżej standardowych wymagań. Operator kolejowy Renfe uruchomił tylko co piąty pociąg podmiejskiej linii Cercanías, a metro w Madrycie i Barcelonie działało w ograniczonym zakresie tylko podczas dwóch godzin szczytu. Firmy autobusowe ALSA i Avanza odnotowały frekwencję poniżej 30%, gdyż podróżni odkładali niekonieczne wyjazdy. Strajk odbił się także na ruchu drogowym: pikiety zablokowały dostęp do obwodnicy AP-7 w Barcelonie o świcie oraz spowolniły ruch na autostradzie A-3 w kierunku Madrytu. Policja kierowała ciężarówki na objazdy, co powodowało opóźnienia w porcie w Walencji i centrum logistycznym w Saragossie — niekorzystne dla firm przygotowujących się do wyprzedaży z okazji Black Friday. Pracodawcy zrzeszeni w CEOE oszacowali bezpośrednie straty gospodarcze na 190 milionów euro, nie licząc odwołanych spotkań biznesowych i kosztów zmiany rezerwacji lotów. Dla menedżerów ds. mobilności międzynarodowej jasne jest, że Hiszpania pozostaje podatna na skoordynowane akcje strajkowe, które mogą jednocześnie sparaliżować transport lotniczy, kolejowy i miejski. Międzynarodowe firmy z pracownikami w Hiszpanii lub kierownictwem przylatującym na podsumowania roku powinny w tym miesiącu planować większe marginesy czasowe na podróże i uważnie śledzić sytuację przed wyborami generalnymi 29 listopada, kiedy grożą kolejne strajki. Pracodawcy powinni także przypominać pracownikom delegowanym o prawie do pracy zdalnej zgodnie z hiszpańskimi przepisami o „teletrabajo”, jeśli nie mogą dotrzeć do biura podczas strajku. Patrząc w przyszłość, liderzy związkowi ostrzegają, że jeśli indeksacja płac nie nadąży za inflacją na poziomie 3,8% oraz rząd tymczasowy nie zobowiąże się do rozszerzenia limitów czynszów, w grudniu mogą nastąpić kolejne, 48-godzinne strajki rotacyjne, które dotkną szczyt sezonu świątecznych podróży. Działy HR i zespoły zajmujące się podróżami powinny zatem zabezpieczyć budżety awaryjne na alternatywne noclegi, regionalne lotniska takie jak Saragossa czy Girona oraz bilety kolejowe na ten sam dzień przez Francję na wypadek szerszych strajków w lotnictwie.
