Zwitserse regering handhaaft werkvergunningquota voor 2026, biedt bedrijven zeldzame planningszekerheid

Zwitserse werkgevers die afhankelijk zijn van gespecialiseerd personeel van buiten de EU/EFTA werden op 2 december wakker met goed nieuws over continuïteit. In een nachtelijke publicatie van de notulen van de vergadering van 28 november bevestigde de Federale Raad dat het quotum voor het aantrekken van zogenoemde “derdelandentalenten” bevroren blijft op 8.500 vergunningen voor heel 2026. Dit betekent dat er opnieuw 4.500 B-verblijfsvergunningen voor opdrachten langer dan een jaar en 4.000 L-vergunningen voor verblijven tot 12 maanden beschikbaar zijn.

Het Zwitserse quotumsysteem beperkt jaarlijks het aantal niet-EU/EFTA-werknemers dat bedrijven mogen aannemen. Hoewel het oorspronkelijk bedoeld is als bescherming van de binnenlandse arbeidsmarkt, vormt het inmiddels een belangrijke beperking voor multinationals met Europese hoofdkantoren of R&D-afdelingen in Zürich, Basel, Zug of Genève. Door de cijfers ongewijzigd te laten, geeft Bern HR-, mobiliteits- en projectteams bijna 13 maanden duidelijkheid – een luxe in een land waar quotumbesluiten vaak pas vlak voor het nieuwe jaar bekend worden.



De verordening verlengt ook twee speciale regelingen. Ten eerste blijven EU/EFTA-dienstverleners die langer dan 120 dagen in Zwitserland werken, profiteren van 3.000 L- en 500 B-vergunningen. Ten tweede behouden Britse staatsburgers hun speciale post-Brexit “Services Mobility Agreement” met 1.400 L- en 2.100 B-vergunningen. Beide uitzonderingen zijn belangrijk voor sectoren als techniek, farmacie en financiële dienstverlening, waar grensoverschrijdend projectwerk veel voorkomt.

Officiële statistieken tonen aan dat bedrijven de quota voor 2025 niet volledig hebben benut (74% voor derdelandvergunningen en slechts 50% voor gedetacheerde werknemers). Toch melden migratiekantsoren in Zürich, Vaud en Basel regelmatig knelpunten aan het einde van het jaar wanneer populaire categorieën op raken. De ongewijzigde plafonds bieden dus ademruimte, maar nemen de noodzaak voor werkgevers niet weg om tijdig aanvragen in te dienen en het gebruik wekelijks te monitoren.

In de praktijk zouden global mobility managers het volgende moeten doen: 1) de personeelsplannen voor 2026 afstemmen op de beschikbare quota; 2) documenten vooraf verzamelen voor aanvragen in januari, wanneer de kantons hun nieuwe quota vrijgeven; 3) bedrijfsleiders informeren dat het risico op uitputting van quota blijft bestaan bij late aanwervingen, vooral in IT- en biotechclusters.