
Een uitspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ-EU) op 22 januari 2026 versterkt de sociale zekerheidsbescherming voor duizenden mensen die delen van hun loopbaan in Zwitserland en aangrenzende EU-landen hebben doorgebracht. De rechters oordeelden dat de Italiaanse regel die vereist dat men minstens tien jaar binnenlandse bijdragen heeft geleverd voordat een arbeidsongeschiktheidspensioen kan worden aangevuld tot het wettelijke minimum, in strijd is met de EU-principes van vrij verkeer van personen. Deze regel straft werknemers die hun recht op mobiliteit hebben benut, zoals de eiser die tussen 1991 en 1994 in Zwitserland heeft bijgedragen voordat hij terugkeerde naar Italië.
Volgens Verordening 883/2004 inzake coördinatie van sociale zekerheid moeten verzekeringsperiodes die in een lidstaat zijn voltooid (en Zwitserland, dat de verordening toepast via bilaterale overeenkomsten) worden behandeld alsof ze binnenlands zijn voltooid. Door mobiele werknemers een hogere drempel op te leggen dan collega’s met uitsluitend een nationale loopbaan, creëerde het Italiaanse systeem een onrechtmatige belemmering voor arbeidsmobiliteit, aldus het hof. Hoewel de zaak in Turijn begon, zal de impact zich door het hele Italiaanse sociale zekerheidsstelsel verspreiden en een precedent vormen voor andere lidstaten waarvan de regels nog steeds (direct of indirect) discrimineren tegen mobiele werknemers uit Zwitserland.
Voor Zwitserse werkgevers haalt de uitspraak een onzekerheid weg die medewerkers vaak weerhield om meerjarige opdrachten in Italië aan te nemen uit angst hun pensioenaanvullingen te verliezen. Mobiliteitsmanagers worden geadviseerd hun detacheringbeleid te herzien om ervoor te zorgen dat pensioenberekeningen aansluiten bij de verduidelijkingen van het hof en om getroffen werknemers—vooral langdurige grenspendelaars uit Ticino en Lombardije—in te lichten dat de uitspraak hen mogelijk recht geeft op terugwerkende aanvulling.
In de praktijk moet het Italiaanse sociale zekerheidsinstituut INPS nu de uitkeringen herberekenen door de Zwitserse bijdragjaren mee te tellen voor de minimumvereiste van tien jaar. Juridische adviseurs verwachten dat de beslissing zal leiden tot collectieve rechtszaken van andere grensarbeiders. Het Zwitserse Staatssecretariaat voor Migratie (SEM) verwelkomde de “juridische duidelijkheid” die de uitspraak biedt voor ongeveer 89.000 dagelijkse pendelaars die in Italië wonen maar over de grens werken.
Volgens Verordening 883/2004 inzake coördinatie van sociale zekerheid moeten verzekeringsperiodes die in een lidstaat zijn voltooid (en Zwitserland, dat de verordening toepast via bilaterale overeenkomsten) worden behandeld alsof ze binnenlands zijn voltooid. Door mobiele werknemers een hogere drempel op te leggen dan collega’s met uitsluitend een nationale loopbaan, creëerde het Italiaanse systeem een onrechtmatige belemmering voor arbeidsmobiliteit, aldus het hof. Hoewel de zaak in Turijn begon, zal de impact zich door het hele Italiaanse sociale zekerheidsstelsel verspreiden en een precedent vormen voor andere lidstaten waarvan de regels nog steeds (direct of indirect) discrimineren tegen mobiele werknemers uit Zwitserland.
Voor Zwitserse werkgevers haalt de uitspraak een onzekerheid weg die medewerkers vaak weerhield om meerjarige opdrachten in Italië aan te nemen uit angst hun pensioenaanvullingen te verliezen. Mobiliteitsmanagers worden geadviseerd hun detacheringbeleid te herzien om ervoor te zorgen dat pensioenberekeningen aansluiten bij de verduidelijkingen van het hof en om getroffen werknemers—vooral langdurige grenspendelaars uit Ticino en Lombardije—in te lichten dat de uitspraak hen mogelijk recht geeft op terugwerkende aanvulling.
In de praktijk moet het Italiaanse sociale zekerheidsinstituut INPS nu de uitkeringen herberekenen door de Zwitserse bijdragjaren mee te tellen voor de minimumvereiste van tien jaar. Juridische adviseurs verwachten dat de beslissing zal leiden tot collectieve rechtszaken van andere grensarbeiders. Het Zwitserse Staatssecretariaat voor Migratie (SEM) verwelkomde de “juridische duidelijkheid” die de uitspraak biedt voor ongeveer 89.000 dagelijkse pendelaars die in Italië wonen maar over de grens werken.
Bron: Courthouse News Service