VS laten nationale noodtoestand Hongkong aflopen, wat wijst op gedeeltelijke beleidswijziging

De Verenigde Staten hebben hun zes jaar oude noodverklaring over Hongkong laten verlopen, waardoor een extra laag sanctiebevoegdheid verdwijnt die sinds juli 2020 jaarlijks werd verlengd. Washington bevestigde vrijdagavond (18 juli) aan Peking dat de noodverklaring—oorspronkelijk ingesteld na de invoering van de Hongkongse Nationale Veiligheidswet—niet wordt verlengd. Dit betekent dat zeventien Hongkongse functionarissen en entiteiten die alleen onder dit noodkader gesanctioneerd waren, niet langer onder de beperkingen vallen, terwijl 39 anderen nog steeds onder aparte Amerikaanse wetten staan.

Voor bedrijven met personeelswisselingen of toeleveringsketens die zowel Hongkong als de VS omvatten, verdwijnt hiermee een extraterritoriale risico, wat eerder zaken als exportvergunningen en de uitgifte van L-1 en E-2 intracompany-transfer visa bemoeilijkte. Omdat de noodverordening Amerikaanse instanties toestond Hongkong als onderdeel van China te behandelen in diverse regelgevende contexten—waaronder technologie-export—werden multinationals vaak geconfronteerd met dubbele nalevingscontroles en langere visumverwerkingstijden voor leidinggevenden die via de stad reisden.

In de praktijk zou het vervallen van de noodverklaring de gemiddelde doorlooptijd van licentiebeoordelingen door het ministerie van Handel voor dual-use goederen bestemd voor Hongkong met één tot twee weken kunnen verkorten en de administratieve verwerking van Amerikaanse werkvisa voor in Hongkong gestationeerde medewerkers kunnen versnellen.



Peking en de regering van de Hongkongse Speciale Administratieve Regio verwelkomden de stap direct. Het Chinese Ministerie van Handel noemde het “een belangrijke stap in de uitvoering van de consensus die tijdens recente economische en handelsbesprekingen is bereikt,” terwijl een woordvoerder van de Hongkongse overheid zei dat de stad “uitkijkt naar het hervatten van normale economische en handelsuitwisselingen.” Beide partijen kregen echter niet de herinvoering van de preferentiële handelsstatus die Hongkong vóór 2020 genoot onder de Amerikaanse wetgeving; Executive Order 13936—die die status introk—blijft van kracht. Een woordvoerder van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken benadrukte dat Washington het gebied nog steeds als “onvoldoende autonoom” beschouwt voor een afwijkende behandeling.

Juridische adviseurs waarschuwen dat het speelveld slechts gedeeltelijk is verduidelijkt. De Hongkong Autonomy Act (2020) en de Hongkong Human Rights and Democracy Act (2019) blijven sancties verplichten tegen functionarissen die de autonomie van de stad ondermijnen. Bedrijven die gecontroleerde technologie exporteren of Amerikaanse staatsburgers in leidinggevende functies in Hongkong plaatsen, moeten daarom doorgaan met het uitvoeren van eindgebruikerscontroles en het grondig documenteren van toeleveringsketens. Evenzo moeten Hongkongse aanvragers van Amerikaanse visa rekening houden met aan mensenrechten gerelateerde veiligheidsvragen op formulier DS-160.

Voor managers van wereldwijde mobiliteit zijn de directe actiepunten: (1) bestaande exportvergunningen of sanctiegoedkeuringen die verwijzen naar de verlopen noodbevoegdheid herzien; (2) risicobeoordelingen voor reizigers bijwerken, met de kanttekening dat de blootstelling aan secundaire Amerikaanse wetgeving is verminderd; en (3) de reactie van het Congres volgen—wetgevers van beide partijen hebben gesuggereerd dat er nieuwe wetgeving kan komen die handelsvoordelen koppelt aan verdere politieke criteria in Hongkong.

Totdat er duidelijkheid is over Executive Order 13936, moeten bedrijven ervan uitgaan dat Hongkong voor douane- en immigratievoordelen bij het doorsturen van personeel, apparatuur of bedrijfsgegevens via de Verenigde Staten als onderdeel van China wordt behandeld.