Zes Amerikaanse steden spannen rechtszaak aan tegen DHS om hernieuwde ‘public charge’-regel te blokkeren

Een coalitie van zes grote, door Democraten geleide steden—New York City, Chicago, San Francisco, Seattle, Santa Clara County (CA) en King County (WA)—heeft op maandag 14 september een rechtszaak aangespannen bij de Amerikaanse District Court voor het Southern District of New York. Ze vragen de rechtbank om het nieuwe ‘public-charge’-beleid van het Department of Homeland Security (DHS) te blokkeren voordat het op vrijdag van kracht wordt. Deze regeling geeft de U.S. Citizenship and Immigration Services (USCIS) en consulaire ambtenaren veel ruimere bevoegdheden om verblijfsvergunningen en tijdelijke visa te weigeren aan aanvragers die gebruik hebben gemaakt van—of waarschijnlijk gebruik zullen maken van—inkomensafhankelijke publieke voorzieningen, zoals Medicaid, SNAP en huursubsidies.

Stadsfunctionarissen stellen dat de regel een eeuwenoude ‘voornamelijk afhankelijk’-standaard loslaat ten gunste van een ongedefinieerde, vooruitkijkende toets die het gebruik van wettige voorzieningen zal ontmoedigen en de gemeentelijke gezondheids- en huisvestingsprogramma’s in gevaar brengt. Zo noemde de burgemeester van New York City, Zohran Mamdani, de regel “een middel tot wreedheid” die gezinnen met een gemengde verblijfsstatus, waaronder Amerikaanse kinderen, zal afschrikken om medische zorg en voedselhulp te zoeken, wat de kosten voor onbetaalde zorg in lokale ziekenhuizen zal verhogen. Chicago en Seattle schatten dat tienduizenden inwoners zich mogelijk zullen afmelden voor voorzieningen, waardoor miljoenen dollars aan kosten naar lokale overheden verschuiven.



DHS bestempelde de rechtszaak als politieke theater en stelde dat ‘sanctuary’-gebieden bang zijn om federale fondsen te verliezen omdat honderdduizenden illegale en niet-ingezeten personen zich mogelijk terugtrekken uit Amerikaanse sociale programma’s. De instantie benadrukt dat de regel er alleen op gericht is om ervoor te zorgen dat immigranten zelfvoorzienend zijn, met dezelfde bewoordingen als bij een vergelijkbare Trump-tijdperkregel uit 2019.

Voor werkgevers en managers van wereldwijde mobiliteit brengt de rechtszaak nieuwe onzekerheid met zich mee rond de planning van statusaanpassingen. Als de regel op 18 september ingaat, kunnen aanvragers van een werkgerelateerde verblijfsvergunning die ooit Medicaid of andere voorzieningen hebben ontvangen—hoe kort ook—te maken krijgen met extra documentatie-eisen of de verplichting om een ‘public-charge’-borgsom te storten. Advocaten raden aan om nu al het gebruik van voorzieningen te controleren en extra tijd in te plannen voor de voorbereiding van formulier I-485. Bedrijven kunnen ook merken dat buitenlandse werknemers aarzelen om deel te nemen aan door de werkgever aangeboden zorgplannen die enige publieke subsidie ontvangen.

Omdat de regel wordt gepresenteerd als beleidsrichtlijn in plaats van formele regelgeving, stellen de eisers dat hiermee de vereiste van de Administrative Procedure Act voor kennisgeving en commentaar is geschonden. Een voorlopige voorziening zou de invoering landelijk kunnen stilleggen terwijl de rechtszaak loopt, vergelijkbaar met de juridische strijd die de versie van 2019 stopzette. Mobiliteitsteams doen er goed aan de zaak nauwlettend te volgen, maar zich voor te bereiden op de mogelijkheid dat de regel aanstaande vrijdag zonder gerechtelijk verbod van kracht wordt.