Praca zdalna wyraźnie zakazana na francuskich wizytach turystycznych: HR musi przenosić pracowników na ścieżki talentów

Platforma relokacyjna Jobbatical oraz kilka kancelarii imigracyjnych zaktualizowały swoje wytyczne dotyczące Francji, potwierdzając, że posiadacze długoterminowej wizy turystycznej (VLS-TS „visiteur”) nie mogą już wykonywać pracy zdalnej – nawet dla zagranicznych pracodawców. Zmiana ta wynika z wspólnego okólnika Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Finansów, wydanego w kwietniu i obowiązującego na terenie całego kraju od czerwca.

Opublikowane 20 grudnia wyjaśnienie wskazuje, że kilka prefektur odmówiło już przedłużenia wiz turystycznych osobom, które przyznały się do pracy zdalnej, co wywołało odwołania, a w niektórych przypadkach nagłe wyjazdy z kraju. Pracodawcy są zatem zachęcani do przeniesienia dotkniętych pracowników do innych kategorii wizowych, takich jak „Profession Libérale”, „Talent Passport – Employees on Assignment” czy karta niebieska UE.



W praktyce zmiana ta eliminuje popularne dotąd obejście, które pozwalało firmom zatrudniać w Francji małżonków spoza UE, stażystów w przerwie między studiami oraz cyfrowych nomadów bez pełnych testów rynku pracy. Zespoły ds. mobilności korporacyjnej muszą teraz uwzględnić dodatkowy czas i koszty prawne – zwykle od 1200 do 2000 euro – na zmianę statusu oraz dostosować się do francuskich standardów płacowych, jeśli pracownicy mają podpisać lokalne umowy.

Brak uregulowania statusu może narazić firmy na kary sięgające 18 750 euro za nielegalnie zatrudnionego pracownika, zgodnie z przepisami CESEDA o sankcjach dla pracodawców, zaktualizowanymi na początku tego roku. Działy HR powinny przeprowadzić audyt obecnych posiadaczy wiz turystycznych, wydać nakazy zaprzestania pracy zdalnej tam, gdzie to konieczne, oraz zaplanować alternatywne ścieżki imigracyjne przed pierwszym cyklem przedłużeń na początku 2026 roku.