Ustawa C-12 otrzymuje sankcję królewską, wprowadzając największą od dekady reformę w zakresie przestrzegania przepisów imigracyjnych w Kanadzie

Kanadyjska ustawa o wzmocnieniu systemu imigracyjnego i kontroli granicznej (projekt ustawy C-12) cicho przeszła ostatni etap proceduralny pod koniec 28 marca 2026 roku, otrzymując sankcję królewską zaledwie dwa dni po zatwierdzeniu przez Senat. Ten 147-stronicowy akt prawny łączy szereg środków, które rząd określa jako „modernizujące egzekwowanie przepisów, eliminujące luki w bezpieczeństwie i chroniące integralność programów” we wszystkich kategoriach tymczasowych i stałych rezydentów.

W centrum ustawy znajduje się zmiana ustawy o imigracji i ochronie uchodźców (IRPA), która daje urzędnikom imigracyjnym nowe uprawnienia do nakładania administracyjnych kar pieniężnych (AMP) do 50 000 CAD za fałszywe informacje lub nieprzestrzeganie przepisów wykryte po przybyciu do kraju. Ustawa formalizuje także pięcioletni pilotażowy program weryfikacji dokumentów — wcześniej prowadzony na podstawie wytycznych — pozwalający IRCC na żądanie ponownej rejestracji biometrycznej oraz cyfrowych kontroli „poznaj swojego klienta” na każdym etapie procesu aplikacyjnego.

Pracodawcy korzystający z programu tymczasowych pracowników zagranicznych będą musieli obowiązkowo raportować dane płacowe elektronicznie, a wyznaczone instytucje edukacyjne będą zobowiązane do przesyłania danych o zapisach w czasie rzeczywistym, aby utrzymać status uprawniający do wydawania zezwoleń na naukę.



Elementy ustawy dotyczące bezpieczeństwa granic dają Kanadyjskiej Agencji Służby Granicznej (CBSA) prawo do wydawania elektronicznych nakazów deportacji na miejscu dla cudzoziemców, którzy podają fałszywe informacje podczas uzyskiwania zezwoleń na podróż, a także rozszerzają wymianę informacji z amerykańską służbą celną i graniczną (U.S. Customs and Border Protection) o osobach, którym odmówiono wejścia na pokład z powodów imigracyjnych.

W duchu elastyczności wobec prowincji, projekt C-12 umożliwia ministrowi tworzenie „wspólnych zespołów ds. zgodności” z prowincjami prowadzącymi własne programy nominacyjne.

Dla przedsiębiorstw najważniejszą zmianą będzie wprowadzenie w ciągu 60 dni nowej opłaty w wysokości 310 CAD za każde wniosek o zezwolenie na pracę zwolnione z wymogu LMIA, zastępującej dotychczasową opłatę 230 CAD. Zespoły ds. mobilności będą musiały uwzględnić wyższe koszty początkowe i wdrożyć bardziej rygorystyczne prowadzenie dokumentacji, ponieważ audyty mogą być przeprowadzane nawet do sześciu lat po wyjeździe pracownika zagranicznego. Doradcy HR zalecają firmom odświeżenie procedur wdrożeniowych i szkolenie menedżerów, aby szybko reagowali na prośby o weryfikację.

Chociaż wiele przepisów wejdzie w życie etapami w ciągu najbliższych 18 miesięcy, eksperci podkreślają, że ustawa sygnalizuje wyraźny zwrot w polityce: imigracja ekonomiczna będzie nadal rosnąć, ale z istotnie wyższymi wymaganiami dotyczącymi zgodności. Globalni pracodawcy, którzy dotąd traktowali Kanadę jako „destynację niskiego ryzyka i o luźnych zasadach”, będą musieli szybko dostosować swoje podejście.