Federalna strategia zaostrza przepisy dotyczące nisko płatnych pracowników tymczasowych z zagranicy, jednocześnie wprowadzając wyjątki dla obszarów wiejskich.

W biuletynie dla członków opublikowanym 5 maja 2026 roku, Stowarzyszenie Przemysłu Motoryzacyjnego Kanady (AIA Canada) przedstawiło zaktualizowaną politykę tymczasowych pracowników zagranicznych (TFW) rządu Ottawy, której celem jest zmniejszenie udziału tymczasowych rezydentów w populacji Kanady do poniżej 5% do 2027 roku. Strategia wprowadza surowsze limity regionalne na stanowiska nisko płatne w dużych miastach — obniżając limit z 20% do 10% zatrudnionych w firmie — jednak zwalnia z nich pracodawców z wyznaczonych obszarów wiejskich i małych społeczności. Pracodawcy w Toronto, Vancouver, Calgary, Montrealu i Ottawie będą musieli spełnić wyższe wymagania dotyczące reklamowania ofert pracy oraz wykazać się skuteczniejszymi planami zatrzymania kanadyjskich pracowników. Z kolei firmy działające w miejscowościach poniżej 50 000 mieszkańców mogą nadal korzystać z limitu 20% w nisko płatnym segmencie, pod warunkiem uczestnictwa w lokalnym programie rozwoju siły roboczej. Biuletyn potwierdza, że Ottawa nie przedłuży obowiązywania elastyczności wprowadzonych w kwietniu 2022 roku w związku z COVID — takich jak 30-dniowy standard przetwarzania LMIA czy zwolnienia z limitu 40 godzin pracy tygodniowo — które wygasają 30 czerwca 2026 roku. Pracodawcy muszą więc uwzględnić dłuższe terminy i bardziej rygorystyczne oceny równości wynagrodzeń. AIA Canada podkreśla, że zmiana polityki wzmacnia znaczenie przejścia długoterminowych pracowników tymczasowych na status stałego rezydenta. Zachęca swoich członków do przeprowadzenia audytu list TFW w kontekście nowej In-Canada Workers Initiative oraz do rozważenia prowincjonalnych programów nominacyjnych z niższymi wymaganiami językowymi dla zawodów rzemieślniczych. Dla menedżerów ds. mobilności globalnej podwójne podejście — zaostrzenie zasad w miastach i liberalizacja na obszarach wiejskich — oznacza konieczność bardziej lokalnego planowania zatrudnienia. Firmy z wieloma lokalizacjami mogą rozważyć przeniesienie niektórych funkcji do kwalifikujących się regionów, aby utrzymać dostęp do zagranicznych talentów, nie przekraczając nowych limitów miejskich.