Correos przygotowuje się na chaos po terminie, gdy proces legalizacji przechodzi całkowicie do trybu online

Hiszpańska akcja legalizacyjna ma ukryty, kluczowy element operacyjny: państwowego operatora pocztowego, Correos. Przez całą wiosnę tysiące migrantów korzystało z oddziałów Correos, aby umawiać wizyty, poświadczać dokumenty i składać papierowe kopie wniosków. Ta forma wsparcia zakończy się 30 czerwca, kiedy Ministerstwo Integracji przestanie przyjmować zgłoszenia osobiście i przejdzie wyłącznie na kanał cyfrowy. Wyciekłe do El Debate wewnętrzne notatki z 17 czerwca ostrzegają, że likwidacja systemu umawiania wizyt i obsługi bez rezerwacji może wywołać chaos w już i tak niedoborowych kadrowo oddziałach, zwłaszcza że w okresie letnich urlopów liczba pracowników jeszcze się zmniejszy. Szacuje się, że nawet 20% pracowników Correos pracuje na część etatu; kierownictwo stara się o zwiększenie tych godzin do pełnego wymiaru, ale decyzje są wstrzymane do jesiennej oceny zasobów ludzkich. Od lipca migranci, którzy nie posiadają cyfrowego certyfikatu, będą zmuszeni korzystać z publicznych terminali komputerowych lub pośredników. Correos obawia się kolejek na ulicach, gdy wnioskodawcy będą próbowali na ostatnią chwilę dokonać poprawek, ponownie złożyć dokumenty lub potwierdzić tożsamość pocztowo. Ponieważ koszty pracownicze stanowią 90% przychodów, firma ma ograniczone możliwości zatrudniania nadgodzin czy pracowników tymczasowych, mimo że rząd inwestuje 3 miliardy euro na cztery lata w zamian za rozszerzenie zakresu usług publicznych. Zespoły HR wspierające wnioskodawców powinny zatem: (a) zaplanować wszystkie zaległe *cita previa* przed 28 czerwca; (b) przekazać pisemne instrukcje dotyczące uzyskania cyfrowej tożsamości Cl@ve; oraz (c) przygotować się do wysyłki oryginalnych dokumentów kurierem do pracowników, którzy mogą podróżować w szczycie letnim. W dłuższej perspektywie Correos postrzega kontrakt na obsługę dokumentacji migracyjnej jako szansę na zrównoważenie spadku liczby listów — pod warunkiem, że uda się zmodernizować cyfrowy interfejs i zautomatyzować skanowanie w back-office. Dla specjalistów ds. mobilności ten przypadek przypomina, że „miękka infrastruktura”, taka jak sieci pocztowe, może stać się nieoczekiwanym wąskim gardłem w dużych programach imigracyjnych.