Ministerstwo pracy ZEA ujawnia 377 przypadków „fałszywej emiratyzacji” w 266 firmach sektora prywatnego

Ministerstwo Zasobów Ludzkich i Emiratyzacji (MOHRE) ogłosiło 22 września, że w pierwszej połowie 2026 roku wykryto 377 przypadków „fałszywej emiratyzacji” – sytuacji, w których obywatele ZEA figurują na listach płac firm, mimo że nie wykonują rzeczywistej pracy. Dotyczyło to 266 prywatnych przedsiębiorstw. Kontrole łączyły inspekcje na miejscu z analizą danych opartą na sztucznej inteligencji, co pozwoliło wykryć podejrzane wzorce zatrudnienia. Firmy przyłapane na oszustwie muszą liczyć się z karami administracyjnymi na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów nr 43 z 2025 roku oraz ryzykiem utraty dostępu do rządowych kontraktów i limitów na pozwolenia na pracę dla pracowników zagranicznych. MOHRE ostrzega, że fikcyjne zatrudnienie zniekształca dane rynku pracy i odciąga środki przeznaczone na wspieranie obywateli ZEA w budowaniu prawdziwych karier w sektorach priorytetowych. Dla zespołów zajmujących się mobilnością międzynarodową oznacza to zaostrzenie kontroli dokumentacji płacowej, rodzajów wiz i opisów stanowisk. Międzynarodowe korporacje z regionalnymi siedzibami w Dubaju lub Abu Zabi powinny zweryfikować, czy ich wskaźniki emiratyzacji odpowiadają rzeczywistej liczbie zatrudnionych i wydatkom na szkolenia. Doradcy imigracyjni zauważają, że wnioski o wizy rezydencyjne mogą podlegać dodatkowej weryfikacji, jeśli podmiot sponsorujący wykazuje nienaturalnie wysoki stosunek obywateli do obcokrajowców bez adekwatnych składek na ubezpieczenie społeczne. Akcja egzekwowania przepisów ma też wpływ na planowanie mobilności zagranicznych pracowników – firmy łamiące zasady emiratyzacji mogą mieć zamrożone nowe wnioski o pozwolenia na pracę, co może opóźnić rozpoczęcie pracy lub spowodować kosztowne przestoje w projektach. Dyrektorzy HR są zatem zachęcani do przeprowadzania wewnętrznych audytów, weryfikacji autentyczności umów z obywatelami ZEA oraz dokumentowania szkoleń przed kolejnym cyklem raportowania do MOHRE. Poprzez surowe podejście do nieprzestrzegających przepisów firm, ZEA chce wzmocnić wiarygodność swojej polityki lokalizacyjnej i jednocześnie utrzymać zaufanie inwestorów. Przekaz dla globalnych pracodawców jest jasny: cele emiratyzacji należy integrować z ogólną strategią zarządzania talentami i mobilnością, a nie traktować ich jedynie jako formalność do odhaczenia.