Podatek od infrastruktury transportu dalekobieżnego przekierowany na projekty zielonej mobilności

Dekret nr 2026-884, opublikowany w Dzienniku Urzędowym z 24 września, zmienia formułę podziału podatku we Francji na operatorów infrastruktury transportu dalekobieżnego. Opłata – pobierana od koncesjonariuszy autostrad, operatorów kolei dużych prędkości oraz firm autobusowych obsługujących połączenia międzymiastowe – będzie teraz przekazywać 60% wpływów do regionalnych funduszy na niskoemisyjną mobilność, zamiast dotychczasowych 45%. Ministerstwo Transportu informuje, że zmiana ta pozwoli na dodatkowe 340 mln euro rocznie na elektryfikację flot autobusów, instalację punktów tankowania wodoru wzdłuż autostrady A10 oraz dotacje dla multimodalnych centrów logistycznych. W zamian koncesjonariusze zyskają pięcioletni okres amortyzacji inwestycji zmniejszających bezpośrednie emisje CO2. Dla menedżerów podróży służbowych oznacza to możliwe niewielkie podwyżki opłat drogowych, gdy operatorzy będą starali się zrekompensować wyższe przeznaczenie środków. Vinci Autoroutes już zasugerowało 1,2% podwyżkę dla abonentów kont biznesowych od 1 stycznia, podczas gdy SNCF Réseau wyklucza natychmiastowe zmiany w opłatach za dostęp do torów, ale rozważy je po pierwszym kwartale 2027 roku. Międzynarodowe korporacje z dużymi flotami drogowymi powinny przygotować scenariusze kosztowe i rozważyć przeniesienie części przewozów na kolej lub autobus, gdy pojawią się subsydiowane zielone usługi. Dekret rozszerza także uprawnienia do „Forfait Mobilités Durables” – dofinansowania pracodawców na niskoemisyjne dojazdy – na pracowników dotkniętych operatorów transportu, co będzie miało wpływ na budżety działów HR. Analitycy polityczni oceniają tę zmianę jako kolejny krok Francji w realizacji celów Fit-for-55 w transporcie; jednak branżowe organizacje ostrzegają, że bez równoczesnego uproszczenia biurokracji projekty mogą utknąć mimo nowego źródła finansowania.