Sąd Najwyższy Gauhati: Nie można odmówić wydania paszportu tylko z powodu istnienia zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa; kluczowe jest wszczęcie postępowania przez sąd

W precedensie, która może przyspieszyć podróże służbowe z północno-wschodnich Indii, Sąd Najwyższy w Gauhati orzekł, że samo trwające śledztwo policyjne nie stanowi wystarczającej podstawy do odmowy wydania paszportu. W wyroku z dnia 30 września 2026 roku w sprawie Khan & Anr przeciwko Unii Indii, sędzia Devashish Barua zinterpretował artykuł 6(2)(f) Ustawy o paszportach z 1967 roku. Przepis ten zezwala na odmowę jedynie wtedy, gdy „postępowanie w sprawie przestępstwa toczy się przed sądem karnym”. Ponieważ FIR (zgłoszenie o przestępstwie) jest jedynie oskarżeniem, a żaden sąd nie podjął jeszcze formalnego postępowania wobec skarżących, Regionalny Urząd Paszportowy musi rozpatrzyć ich wnioski Tatkal po wyjaśnieniu statusu spraw. Dla indyjskich specjalistów często uwikłanych w lokalne spory – powszechne w projektach infrastrukturalnych i wydobywczych w Assam i Meghalaya – orzeczenie to usuwa proceduralną przeszkodę. Zawęża też pole do dowolnej odmowy, zmuszając władze paszportowe do weryfikacji akt sądowych zamiast polegać wyłącznie na negatywnej opinii policji. W praktyce zespoły ds. mobilności powinny zadbać, by pracownicy z zarzutami policyjnymi uzyskali urzędowe raporty o statusie sprawy, potwierdzające, czy sąd podjął postępowanie. W przypadku braku postępowań sądowych, orzeczenie z Gauhati może być powołane, by domagać się terminowego wydania lub odnowienia paszportu w ramach schematu Tatkal (przyspieszonego). Ponieważ opóźnienia w wydawaniu paszportów mogą zablokować rozpoczęcie zagranicznych projektów, zwłaszcza w mniejszych firmach bez własnych zespołów prawnych, decyzja ta stanowi cenne wskazówki dotyczące zgodności: przejrzystość w raportach o zamknięciu FIR oraz proaktywne ujawnianie informacji mogą zapobiec odmowom.