In een verrassende update buiten kantooruren op dinsdagavond bevestigde het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken dat het stilletjes de omvang van zijn pilotprogramma voor visumborgsommen heeft verdrievoudigd. Er zijn 25 nieuwe landen toegevoegd, waardoor het totaal op 38 komt. Vanaf 21 januari 2026 moeten aanvragers van B-1/B-2 zaken- en toeristenvisa uit de nieuw toegevoegde landen – waaronder Venezuela, Algerije, Bangladesh, Cuba, Nigeria, Nepal en diverse Afrikaanse staten – een terugbetaalbare borgsom van 5.000, 10.000 of 15.000 dollar storten voordat een visum wordt afgegeven. Consulaire ambtenaren bepalen het exacte bedrag tijdens het interview en reizigers moeten online betalen via het Pay.gov-portaal van het Amerikaanse ministerie van Financiën. De borg wordt pas terugbetaald als de reiziger op tijd vertrekt uit de Verenigde Staten of het visum formeel wordt geweigerd.
Washington introduceerde het borgconcept in augustus 2025 met het argument dat een flinke financiële inzet kortetermijnbezoekers zou afschrikken om langer te blijven dan toegestaan. Zakenorganisaties en mensenrechtenactivisten bestempelden de eis direct als een toegangsheffing die hele nationaliteiten discrimineert in plaats van individuele risico’s aan te pakken. Het ministerie van Buitenlandse Zaken stelt desalniettemin dat vroege signalen wijzen op “betere naleving” onder de oorspronkelijke 13 landen van de pilot, wat heeft geleid tot de uitbreiding van het programma.
![VS breiden proefproject met visumborgsommen van $5.000–$15.000 uit naar 25 extra landen uit]()
In tegenstelling tot de reisverboden uit de Trump-periode, die visa volledig blokkeerden, stelt het borgprogramma gekwalificeerde reizigers nog steeds in staat visa te verkrijgen – mits ze duizenden dollars kunnen voorschieten voor enkele weken of maanden. De eis geldt niet voor studenten-, uitwisselings-, bemannings- of werkvisa, noch voor burgers van de 42 landen die deelnemen aan het Visa Waiver Program. Reizigers die via het borgprogramma worden goedgekeurd, moeten binnenkomen via Boston, New York-JFK of Washington-Dulles, wat een extra complicatielaag toevoegt voor managers van internationale mobiliteit.
Voor wereldwijde werkgevers is de directe zorg de kosten en verstoring van de cashflow. Een middelgroot adviesbureau dat regelmatig Venezolaanse technici voor zes weken ontvangt, berekende dat het elk kwartaal ongeveer 300.000 dollar aan borgsommen moet reserveren – geld dat niet kan worden gebruikt voor salarissen of projectkosten. “Dit is in feite een renteloze lening aan de Amerikaanse overheid,” aldus de mobiliteitsdirecteur tegen Reuters. Reismanagers bereiden zich ook voor op vertragingen in de verwerking doordat consulaten hun werkwijzen moeten aanpassen, en op de mogelijkheid dat ontevreden reizigers zakelijke afspraken verplaatsen naar Canada of de EU.
Juridische experts wijzen erop dat het borgprogramma via regelgeving is ingevoerd, niet via wetgeving, waardoor de volgende regering de vrijheid heeft het programma te beëindigen of uit te breiden. Ondertussen wordt bedrijven aangeraden uitnodigingsbrieven aan te passen, reizigers te informeren over het Pay.gov-proces en borgbetalingen mee te nemen in de begroting en voorschotten op dagvergoedingen. Het niet naleven hiervan kan leiden tot weigering van instappen op vertrekpunten of, erger nog, weigeringen bij de Amerikaanse grens.
Washington introduceerde het borgconcept in augustus 2025 met het argument dat een flinke financiële inzet kortetermijnbezoekers zou afschrikken om langer te blijven dan toegestaan. Zakenorganisaties en mensenrechtenactivisten bestempelden de eis direct als een toegangsheffing die hele nationaliteiten discrimineert in plaats van individuele risico’s aan te pakken. Het ministerie van Buitenlandse Zaken stelt desalniettemin dat vroege signalen wijzen op “betere naleving” onder de oorspronkelijke 13 landen van de pilot, wat heeft geleid tot de uitbreiding van het programma.
In tegenstelling tot de reisverboden uit de Trump-periode, die visa volledig blokkeerden, stelt het borgprogramma gekwalificeerde reizigers nog steeds in staat visa te verkrijgen – mits ze duizenden dollars kunnen voorschieten voor enkele weken of maanden. De eis geldt niet voor studenten-, uitwisselings-, bemannings- of werkvisa, noch voor burgers van de 42 landen die deelnemen aan het Visa Waiver Program. Reizigers die via het borgprogramma worden goedgekeurd, moeten binnenkomen via Boston, New York-JFK of Washington-Dulles, wat een extra complicatielaag toevoegt voor managers van internationale mobiliteit.
Voor wereldwijde werkgevers is de directe zorg de kosten en verstoring van de cashflow. Een middelgroot adviesbureau dat regelmatig Venezolaanse technici voor zes weken ontvangt, berekende dat het elk kwartaal ongeveer 300.000 dollar aan borgsommen moet reserveren – geld dat niet kan worden gebruikt voor salarissen of projectkosten. “Dit is in feite een renteloze lening aan de Amerikaanse overheid,” aldus de mobiliteitsdirecteur tegen Reuters. Reismanagers bereiden zich ook voor op vertragingen in de verwerking doordat consulaten hun werkwijzen moeten aanpassen, en op de mogelijkheid dat ontevreden reizigers zakelijke afspraken verplaatsen naar Canada of de EU.
Juridische experts wijzen erop dat het borgprogramma via regelgeving is ingevoerd, niet via wetgeving, waardoor de volgende regering de vrijheid heeft het programma te beëindigen of uit te breiden. Ondertussen wordt bedrijven aangeraden uitnodigingsbrieven aan te passen, reizigers te informeren over het Pay.gov-proces en borgbetalingen mee te nemen in de begroting en voorschotten op dagvergoedingen. Het niet naleven hiervan kan leiden tot weigering van instappen op vertrekpunten of, erger nog, weigeringen bij de Amerikaanse grens.
Bron: Reuters
