Honderden zorgmedewerkers verzamelden zich op 26 april buiten het ministerie van Binnenlandse Zaken nadat vakbond UNISON haar campagne tegen het plan van de overheid om de vereiste verblijfsduur voor vestiging te verdrievoudigen van vijf naar vijftien jaar voor buitenlandse zorgverleners had opgevoerd. Tabitha Moyo, regionaal secretaris van UNISON Groot-Londen, vertelde aan Care Home Professional dat dit beleid “duizenden cruciale werknemers, die tijdens de pandemie het NHS en de sociale zorg draaiende hielden, onderuit zal halen”. Ze waarschuwde dat veel migranten het Verenigd Koninkrijk simpelweg zullen verlaten in plaats van anderhalf decennium op tijdelijke visa te leven, wat het toch al kwetsbare personeelsbestand, waar het ziekteverzuim boven de 13 procent ligt, verder zal uitputten.
De wijziging in het vestigingsbeleid maakt deel uit van de bredere “Earned Settlement”-hervorming van het ministerie van Binnenlandse Zaken, die de automatische vijfjarige route naar Onbepaalde Verblijfsvergunning (ILR) vervangt door een op bijdragen gebaseerd systeem dat hogere verdiensten, belastingafdrachten en Engelse taalvaardigheid beloont. Ministers stellen dat deze hervormingen “lonen en productiviteit zullen verhogen”, maar brancheorganisaties van particuliere zorgaanbieders geven aan dat de marges te krap zijn om salarissen te verhogen tot de nieuwe Skilled Worker-normen die op 8 april zijn ingevoerd.
![Vakbonden waarschuwen dat hervormingen van het zorgvisum de personeelstekorten in Londen kunnen verergeren]()
Voor managers van wereldwijde mobiliteit vormt dit een urgent risico voor het behoud van personeel. Vorig jaar werden ongeveer 56.000 Health and Care visa toegekend – een derde van alle gesponsorde werkvisa. Als zelfs een klein deel van deze vergunninghouders het VK verlaat, staan werkgevers voor torenhoge uitzendkosten, roosterproblemen en mogelijke contractuele boetes van het NHS. Organisaties die personeel tijdelijk naar het VK uitzenden voor korte projecten kunnen ook zien dat sleutelmedewerkers worden overgeplaatst naar andere markten die snellere verblijfsrechten bieden.
HR-afdelingen doen er goed aan hun sponsordossiers te controleren, scenario’s van het ergste verloop door te rekenen en lopende ILR-aanvragen te versnellen voor werknemers die nog voldoen aan de oude vijfjaarregel voordat de overgangsmaatregelen vervallen. Werkgevers kunnen ook pleiten voor een sectorbrede “care mobility visa”, voorgesteld door UNISON, waarmee medewerkers van sponsor kunnen wisselen zonder opnieuw aan de vestigingstermijn te hoeven beginnen – vergelijkbaar met de mobiliteit die techwerkers in Tier 2-tekortberoepen al hebben.
Op korte termijn moeten bedrijven zich voorbereiden op nalevingsinspecties. De in maart bijgewerkte sponsorrichtlijnen geven het ministerie van Binnenlandse Zaken nieuwe bevoegdheden om licenties in te trekken als sponsors geen echte vacatures en eerlijke beloning kunnen aantonen. Proactieve dossiercontroles, vernieuwde trainingen over het recht om te werken en heldere communicatie naar werknemers over het – hoe dan ook langere – pad naar permanent verblijf zijn cruciale stappen om risico’s te beperken.
De wijziging in het vestigingsbeleid maakt deel uit van de bredere “Earned Settlement”-hervorming van het ministerie van Binnenlandse Zaken, die de automatische vijfjarige route naar Onbepaalde Verblijfsvergunning (ILR) vervangt door een op bijdragen gebaseerd systeem dat hogere verdiensten, belastingafdrachten en Engelse taalvaardigheid beloont. Ministers stellen dat deze hervormingen “lonen en productiviteit zullen verhogen”, maar brancheorganisaties van particuliere zorgaanbieders geven aan dat de marges te krap zijn om salarissen te verhogen tot de nieuwe Skilled Worker-normen die op 8 april zijn ingevoerd.
Voor managers van wereldwijde mobiliteit vormt dit een urgent risico voor het behoud van personeel. Vorig jaar werden ongeveer 56.000 Health and Care visa toegekend – een derde van alle gesponsorde werkvisa. Als zelfs een klein deel van deze vergunninghouders het VK verlaat, staan werkgevers voor torenhoge uitzendkosten, roosterproblemen en mogelijke contractuele boetes van het NHS. Organisaties die personeel tijdelijk naar het VK uitzenden voor korte projecten kunnen ook zien dat sleutelmedewerkers worden overgeplaatst naar andere markten die snellere verblijfsrechten bieden.
HR-afdelingen doen er goed aan hun sponsordossiers te controleren, scenario’s van het ergste verloop door te rekenen en lopende ILR-aanvragen te versnellen voor werknemers die nog voldoen aan de oude vijfjaarregel voordat de overgangsmaatregelen vervallen. Werkgevers kunnen ook pleiten voor een sectorbrede “care mobility visa”, voorgesteld door UNISON, waarmee medewerkers van sponsor kunnen wisselen zonder opnieuw aan de vestigingstermijn te hoeven beginnen – vergelijkbaar met de mobiliteit die techwerkers in Tier 2-tekortberoepen al hebben.
Op korte termijn moeten bedrijven zich voorbereiden op nalevingsinspecties. De in maart bijgewerkte sponsorrichtlijnen geven het ministerie van Binnenlandse Zaken nieuwe bevoegdheden om licenties in te trekken als sponsors geen echte vacatures en eerlijke beloning kunnen aantonen. Proactieve dossiercontroles, vernieuwde trainingen over het recht om te werken en heldere communicatie naar werknemers over het – hoe dan ook langere – pad naar permanent verblijf zijn cruciale stappen om risico’s te beperken.
Bron: Care Home Professional
