Canada verhoogt vanaf 17 juli 2026 de looncriteria voor het Temporary Foreign Worker Program via LMIA

Met ingang van vandaag, 17 juli 2026, heeft Employment and Social Development Canada (ESDC) de uurloongrenzen verhoogd die bepalen of een aanvraag voor een Labour Market Impact Assessment (LMIA) valt onder de categorie hoog- of laagbetaalde banen binnen het Temporary Foreign Worker Program (TFWP). De nieuwe drempels, die vannacht zijn gepubliceerd op het LMIA Online-portaal van ESDC en bevestigd door een woordvoerder van IRCC, liggen nu op 120% van het mediane uurloon per provincie.

Zo moeten werkgevers in Ontario nu minimaal CAD $36,92 per uur bieden (tegenover $36,00 eerder) om een functie als hoogbetaald te classificeren, terwijl de drempels in British Columbia en Alberta respectievelijk stijgen naar $38,40 en $37,50. Lonen onder deze provinciale grens plaatsen werkgevers in de laagbetaalde categorie, die strengere wervingsregels kent, een limiet van doorgaans 10% tijdelijke werknemers per werkplek en nieuwe advertentie-eisen van acht weken.

Deze aanpassing maakt deel uit van een bredere aanscherping van het TFWP die in 2024 begon, toen Ottawa een moratorium instelde op laagbetaalde LMIAs in alle census metropolitan areas (CMA’s) met een werkloosheid van 6% of hoger. Deze beperkingen gelden nog steeds en treffen momenteel 27 CMA’s, van Vancouver en Calgary tot Montréal en Halifax.

De overheid wil hiermee voorkomen dat tijdelijke aanwervingen de lokale lonen onder druk zetten, terwijl kritieke tekorten toch worden opgevuld. Critici waarschuwen echter dat de hogere drempel de arbeidskrapte in sectoren als horeca, landbouw en langeafstandstransport zal verergeren.



Voor multinationals is de meest directe impact het budgetteren. Elke LMIA-aanvraag die vanaf vandaag wordt ingediend, moet voldoen aan de nieuwe loonvloer. Aanvragen die al in behandeling zijn, worden beoordeeld aan de hand van de oude drempels (juni 2025 – 16 juli 2026). Bedrijven met nationale mobiliteitsprogramma’s doen er daarom goed aan openstaande vacatures te herzien en de kostenramingen voor internationale detacheringen aan te passen, vooral in Ontario, British Columbia en Québec, waar de verhogingen het grootst zijn.

HR-teams moeten ook de arbeidscontracten en detacheringsovereenkomsten van bestaande buitenlandse werknemers herzien, vooral als hun vergunningen binnen 12 maanden verlengd moeten worden. Valt het loon van een werknemer nu onder de nieuwe drempel, dan wordt de functie als laagbetaald heringedeeld, wat extra nalevingsverplichtingen met zich meebrengt, zoals bewijs van geschikte, betaalbare huisvesting en retourvlucht. Niet-naleving kan leiden tot weigering van de LMIA, zwarte lijsten voor werkgevers en boetes onder het administratief sanctieregime van het TFWP.

In de praktijk betekent dit dat leidinggevenden die zakelijk reizen meer tijd moeten inplannen. Laagbetaalde LMIAs vereisen acht weken advertentie en kennen een limiet van 10% tijdelijke werknemers per werkplek, waardoor de doorlooptijd van vacature tot werkvergunning soms meer dan zes maanden kan bedragen.

Waar mogelijk wordt werkgevers aangeraden om vrijstellingsroutes te verkennen via het International Mobility Program (IMP), zoals intra-company transfers (C12) of professionals onder handelsakkoorden (CUSMA/T-15), om zo de LMIA-vereisten te omzeilen.