Nieuwe LMIA-loondrempels gaan in, waardoor het inhuren van tijdelijke buitenlandse werknemers duurder wordt

Employment and Social Development Canada (ESDC) heeft nieuwe provinciale mediane loondrempels ingevoerd die bepalen of een Labour Market Impact Assessment (LMIA) moet worden ingediend onder de categorie hoog- of laagloon. Hoewel de webpagina eerder deze maand werd gepubliceerd, is de tabel – en daarmee de wettelijke norm – vanaf 17 juli 2026 van kracht. In alle provincies is de drempel met 3 tot 7 procent gestegen, waarbij de grens in Alberta is verhoogd van C$36,00 naar C$37,50 per uur, in British Columbia van C$36,60 naar C$38,40 en in Ontario van C$36,00 naar C$36,92. Werkgevers die minder betalen dan de nieuwe norm, moeten nu de laagloonstroom gebruiken, wat strengere limieten oplegt aan het aandeel buitenlandse werknemers, verplichte overgangsplannen en mogelijke beperkingen op de duur van werkvergunningen. Voor multinationals die afhankelijk zijn van de Global Talent Stream of LMIA-ondersteunde intra-company transfers, kunnen de verhogingen ertoe leiden dat functies in de hooglooncategorie vallen, wat extra verplichtingen met zich meebrengt zoals advertenties, overleg met vakbonden en naleving van het gangbare loon. Ook zullen de loonkosten stijgen, aangezien ESDC het gangbare loon berekent als de provinciale mediaan plus 20 procent. Immigratieadviseurs raden bedrijven met lopende LMIA-aanvragen van vóór 17 juli aan om deze direct in te dienen tegen de oude tarieven of zich voor te bereiden op het herzien van salarissen. HR-afdelingen doen er goed aan om arbeidsaanbiedingen, detacheringsovereenkomsten en shadow-payroll constructies te controleren om onbedoelde overtredingen te voorkomen die kunnen leiden tot inspecties, boetes of plaatsing op de publieke lijst van niet-naleving. Vooruitkijkend zullen de nieuwe drempels waarschijnlijk de verschuiving naar alternatieve routes versnellen, zoals het Recognized Employer Pilot-programma en provinciale nominatiestromen, die beide voorspelbaardere verwerkingstijden bieden en in sommige gevallen vrijstelling van de limiet op laagloonposities.