Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken maakt het borgstellingsprogramma voor visa permanent en verhoogt het maximum tot $20.000

Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken zet een omstreden programma voort waarbij bepaalde kortetermijnbezoekers een borgsom in contanten moeten storten voordat ze een B-1/B-2 zaken- of toeristenvisum kunnen krijgen. Een concept van de definitieve regeling, die vrijdagavond werd gepubliceerd in de Federal Register en verkregen door Associated Press, maakt van wat eerst een proefproject van één jaar was een permanent onderdeel van het Amerikaanse visumbeleid. Volgens de regeling moeten reizigers uit 50 voornamelijk Afrikaanse landen—landen waarvan het ministerie zegt dat ze “aanhoudend hoge overtijdratio’s” hebben en beperkte gegevensuitwisseling met wetshandhavingsinstanties—een terugbetaalbare borgsom van maximaal 20.000 dollar storten voordat ze een visuminterview kunnen inplannen. Tijdens de proefperiode was de borgsom gemaximeerd op 15.000 dollar en waren er lagere niveaus van 5.000 en 10.000 dollar; de nieuwe regeling schaft de lagere niveaus af en verhoogt het maximum. Aanvragers die een visum geweigerd krijgen, of die het visum ontvangen en op tijd de Verenigde Staten verlaten, krijgen het geld met rente terug; wie te lang blijft, verliest de borgsom, die wordt gebruikt voor uitzettingskosten. Het programma werd in augustus 2025 geïntroduceerd door de Trump-regering als onderdeel van een bredere aanpak om overtredingen van visumduur tegen te gaan. Volgens gegevens van het ministerie, aangehaald in de regeling, daalde het aantal overtredingen van de 50 doelgerichte landen van ongeveer 45.500 in 2024 tot minder dan 50 in de eerste tien maanden van de proef—een resultaat dat ambtenaren zien als bewijs dat de borgsom een krachtig middel is om naleving af te dwingen. Tegelijkertijd leidde de eis tot een scherpe daling van 83 procent in het aantal uitgegeven bezoekersvisa aan staatsburgers van de genoemde landen, wat legitiem zakelijk en familiebezoek aanzienlijk beperkt. Mensenrechtenorganisaties en multinationals met activiteiten in Afrika stellen dat het programma discriminerend is en een onoverkomelijke financiële drempel opwerpt voor ondernemers, studenten en familieleden van Amerikaanse inwoners. Een borgsom van 20.000 dollar is in sommige getroffen landen meer dan vijf jaar aan gemiddelde lonen. Critici wijzen er ook op dat veel van de getroffen landen belangrijke partners zijn voor Amerikaanse investeringen in kritieke mineralen, hernieuwbare energie en telecommunicatie. Door het zakelijk verkeer te beperken, waarschuwen zij, kan het beleid de bredere economische en veiligheidsdoelstellingen van Washington op het continent ondermijnen. De praktische gevolgen voor bedrijven zijn direct merkbaar. Mobility managers van bedrijven met medewerkers of frequente reizigers uit de getroffen landen moeten rekening houden met de hogere borgsom en extra voorbereidingstijd inplannen; de borg moet zijn voldaan voordat een interview kan worden gepland, wat het toch al vertraagde proces verder verlengt. Werkgevers zullen mogelijk ook kortlopende opdrachten in de VS moeten regelen via andere visumcategorieën (zoals H-1B, L-1 of J-1) die vrijgesteld zijn van de borgsom—hoewel deze opties hun eigen quota en nalevingsverplichtingen met zich meebrengen. Bedrijven met grote leveranciers- of klantenrelaties in Afrika heroverwegen daarom hun vergaderstrategieën, verschuiven meer bijeenkomsten naar virtuele platforms of organiseren evenementen in derde landen zoals Dubai of Londen. De definitieve regeling gaat in op maandag 3 augustus 2026; het ministerie heeft aangegeven dat de lijst met landen in de toekomst kan worden uitgebreid als de overtijdratio’s elders niet verbeteren. Juridische procedures worden verwacht, maar voorlopig lijkt de borgsom een blijvend—en kostbaar—onderdeel te worden van het Amerikaanse bezoekersvisumbeleid.