De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) publiceerde op 12 november haar toonaangevende International Migration Outlook 2026. Het hoofdstuk over België bevestigt dat het aandeel inwoners met een migratieachtergrond is gestegen tot 20,4 procent van de bevolking, terwijl het jaarlijkse aantal nieuwe langdurige immigranten in 2025 met 14 procent daalde tot 92.000. Vrije migratie van EU-burgers blijft goed voor bijna twee derde van de instroom, maar arbeidsmigranten vormen slechts zes procent – ruim onder het OESO-gemiddelde. Werkgevers blijven waarschuwen voor acute tekorten in techniek, IT en life sciences.
Een belangrijke trend in het rapport is de verschuiving van België naar een meer op vaardigheden gericht migratiemodel. Vlaanderen beperkte in januari 2026 de toegang tot de Single Permit, waarbij de meeste vergunningen worden gereserveerd voor hooggekwalificeerde beroepen en de toegang voor laaggeschoolde functies, behalve seizoenswerk, werd stopgezet. Op federaal niveau verhoogde de nationaliteitswet van juli 2025 de naturalisatiekosten van €150 naar €1.000 met automatische indexering, wat wijst op een politieke koers richting “betalen om te blijven”.
![OECD Migration Outlook wijst op toenemende tekorten aan vaardigheden en strengere gezinsregels in België]()
Het rapport belicht ook de omstreden wet op gezinshereniging uit 2025, die de inkomensdrempels verscherpte en de vrijstellingsperiodes voor vluchtelingen verkortte; verschillende bepalingen liggen nu stil door een arrest van het Grondwettelijk Hof in afwachting van een EU-uitspraak. Voor global mobility managers bevestigen de OESO-cijfers een dubbele realiteit: België werft internationaal talent aan via versnelde Blue Card-procedures (maximaal 90 dagen), terwijl gezinshereniging, nationaliteit en laaggeschoolde arbeidsmigratie duurder en beperkter worden.
Multinationals doen er goed aan rekening te houden met hogere nalevingskosten, salarispakketten te toetsen aan de nieuwe gezinsherenigingsdrempels (nu 110 procent van het gegarandeerde minimumloon) en langere doorlooptijden in te calculeren voor niet-EU-afhankelijken, wiens aanvragen mogelijk juridische onzekerheid kennen. Het Outlook-rapport dringt er bij België op aan om het instrumentarium voor arbeidsmigratie te verbreden door lijsten met knelpuntberoepen uit te breiden en intra-company transfers te versoepelen – aanbevelingen die aansluiten bij de oproepen uit de industrie voor een gestroomlijnd federaal-regionaal systeem.
Daarnaast waarschuwt het rapport dat het beperken van gezinsmigratie de aantrekkelijkheid van België voor hoogopgeleid talent kan verminderen ten opzichte van buurlanden zoals Nederland en Duitsland, die recent hun eisen voor gezinsbanden versoepelden. Vooruitkijkend voorspelt de OESO dat de vergrijzing in België tegen 2035 zal leiden tot een tekort van 360.000 arbeidskrachten. Bedrijven die afhankelijk zijn van expatopdrachten doen er daarom goed aan de komende parlementaire debatten over het wetsvoorstel voor de Blue Card-transpositie nauwlettend te volgen en via werkgeversfederaties te pleiten voor hervormingen die controle en concurrentiekracht in balans houden.
Een belangrijke trend in het rapport is de verschuiving van België naar een meer op vaardigheden gericht migratiemodel. Vlaanderen beperkte in januari 2026 de toegang tot de Single Permit, waarbij de meeste vergunningen worden gereserveerd voor hooggekwalificeerde beroepen en de toegang voor laaggeschoolde functies, behalve seizoenswerk, werd stopgezet. Op federaal niveau verhoogde de nationaliteitswet van juli 2025 de naturalisatiekosten van €150 naar €1.000 met automatische indexering, wat wijst op een politieke koers richting “betalen om te blijven”.
Het rapport belicht ook de omstreden wet op gezinshereniging uit 2025, die de inkomensdrempels verscherpte en de vrijstellingsperiodes voor vluchtelingen verkortte; verschillende bepalingen liggen nu stil door een arrest van het Grondwettelijk Hof in afwachting van een EU-uitspraak. Voor global mobility managers bevestigen de OESO-cijfers een dubbele realiteit: België werft internationaal talent aan via versnelde Blue Card-procedures (maximaal 90 dagen), terwijl gezinshereniging, nationaliteit en laaggeschoolde arbeidsmigratie duurder en beperkter worden.
Multinationals doen er goed aan rekening te houden met hogere nalevingskosten, salarispakketten te toetsen aan de nieuwe gezinsherenigingsdrempels (nu 110 procent van het gegarandeerde minimumloon) en langere doorlooptijden in te calculeren voor niet-EU-afhankelijken, wiens aanvragen mogelijk juridische onzekerheid kennen. Het Outlook-rapport dringt er bij België op aan om het instrumentarium voor arbeidsmigratie te verbreden door lijsten met knelpuntberoepen uit te breiden en intra-company transfers te versoepelen – aanbevelingen die aansluiten bij de oproepen uit de industrie voor een gestroomlijnd federaal-regionaal systeem.
Daarnaast waarschuwt het rapport dat het beperken van gezinsmigratie de aantrekkelijkheid van België voor hoogopgeleid talent kan verminderen ten opzichte van buurlanden zoals Nederland en Duitsland, die recent hun eisen voor gezinsbanden versoepelden. Vooruitkijkend voorspelt de OESO dat de vergrijzing in België tegen 2035 zal leiden tot een tekort van 360.000 arbeidskrachten. Bedrijven die afhankelijk zijn van expatopdrachten doen er daarom goed aan de komende parlementaire debatten over het wetsvoorstel voor de Blue Card-transpositie nauwlettend te volgen en via werkgeversfederaties te pleiten voor hervormingen die controle en concurrentiekracht in balans houden.
Bron: OECD
