De tijdelijke Permanente Commissie van het Spaanse Congres stemde op 12 november voor de goedkeuring van Koninklijk Besluitwet 29/2026, een omvangrijk pakket aan maatregelen op het gebied van huisvesting. Deze maatregelen zijn gericht op het bevriezen van huurprijzen in krappe markten, het beperken van grootschalige huisuitzettingen en het belasten van kortetermijnverhuur aan toeristen. Het besluit treedt onmiddellijk in werking en geldt tot minstens 31 december 2028, tenzij de nieuwe regering het na de algemene verkiezingen van 29 november intrekt.
Voor buitenlandse bedrijven die personeel verplaatsen naar Madrid, Barcelona, Valencia en de Balearen, zijn de huurbevriezingsregels een tweesnijdend zwaard. Enerzijds beperken ze de jaarlijkse huurverhogingen tot het bijgewerkte Spaanse Woonconcurrentie-Indexcijfer (momenteel 2,5%), wat werkgevers helpt bij het budgetteren van huisvestingsvergoedingen. Anderzijds trekken particuliere verhuurders, geconfronteerd met nieuwe belastingheffingen op leegstaande woningen, al langetermijnverhuur van de markt terug, waardoor het aanbod van gezinsappartementen in stadscentra afneemt.
![Congres Bekrachtigt Noodhuisvestingsbesluit, Bepaalt Toekomst Verhuizing voor Expats]()
Verschillende relocationbedrijven die Spainguru.es heeft gesproken, adviseren nieuwe medewerkers om bedrijfscontracten te accepteren in buitenwijken zoals Móstoles of Badalona, of om serviced appartementen te overwegen, die zijn vrijgesteld van de huurbevriezing bij verblijven korter dan 11 maanden. Het besluit verscherpt ook de regels voor seizoensverhuur, een populaire maas in de wet die door houders van digitale nomadenvisa wordt gebruikt om 12-maandencontracten te omzeilen. Verhuurders moeten deze woningen nu registreren in een nieuw nationaal register en elke twee jaar een gemeentelijk keuringscertificaat verkrijgen. Niet-naleving kan leiden tot boetes tot €90.000 en bij twee ernstige overtredingen kan de toeristenverhuurvergunning worden ingetrokken.
Dit zal naar verwachting de nalevingskosten verhogen, die verhuurders waarschijnlijk doorberekenen aan huurders in de vorm van hogere borgsommen. Multinationals doen er goed aan hun kostenramingen voor Spaanse detacheringen te herzien en flexibiliteit in hun huisvestingsbudgetten in te bouwen, vooral voor kortetermijnmedewerkers die in het eerste kwartaal van 2027 arriveren. Werkgevers die de huur rechtstreeks vergoeden, moeten ervoor zorgen dat hun huurovereenkomsten de nieuwe maximale jaarlijkse huurverhogingsclausule bevatten en dat eventuele belastinginhoudingen voor niet-residentiële verhuurders worden aangepast aan de nieuwe regels. Bedrijven die een vaste mobiliteitsvergoeding bieden, moeten mogelijk de bedragen verhogen voor medewerkers die zich richten op gewilde wijken waar het aanbod nu nog schaarser is.
Tot slot is het politieke klimaat van belang: de conservatieve Partido Popular heeft beloofd het besluit in te trekken als zij aan de macht komt, wat volgend jaar mogelijk weer tot een sterke huurprijsstijging kan leiden. Mobiliteitsprofessionals doen er daarom goed aan de coalitieonderhandelingen na de verkiezingen nauwlettend te volgen en zich voor te bereiden op het heronderhandelen van huurcontracten of het opnemen van ontbindingsclausules die hun medewerkers beschermen, ongeacht beleidswijzigingen.
Voor buitenlandse bedrijven die personeel verplaatsen naar Madrid, Barcelona, Valencia en de Balearen, zijn de huurbevriezingsregels een tweesnijdend zwaard. Enerzijds beperken ze de jaarlijkse huurverhogingen tot het bijgewerkte Spaanse Woonconcurrentie-Indexcijfer (momenteel 2,5%), wat werkgevers helpt bij het budgetteren van huisvestingsvergoedingen. Anderzijds trekken particuliere verhuurders, geconfronteerd met nieuwe belastingheffingen op leegstaande woningen, al langetermijnverhuur van de markt terug, waardoor het aanbod van gezinsappartementen in stadscentra afneemt.
Verschillende relocationbedrijven die Spainguru.es heeft gesproken, adviseren nieuwe medewerkers om bedrijfscontracten te accepteren in buitenwijken zoals Móstoles of Badalona, of om serviced appartementen te overwegen, die zijn vrijgesteld van de huurbevriezing bij verblijven korter dan 11 maanden. Het besluit verscherpt ook de regels voor seizoensverhuur, een populaire maas in de wet die door houders van digitale nomadenvisa wordt gebruikt om 12-maandencontracten te omzeilen. Verhuurders moeten deze woningen nu registreren in een nieuw nationaal register en elke twee jaar een gemeentelijk keuringscertificaat verkrijgen. Niet-naleving kan leiden tot boetes tot €90.000 en bij twee ernstige overtredingen kan de toeristenverhuurvergunning worden ingetrokken.
Dit zal naar verwachting de nalevingskosten verhogen, die verhuurders waarschijnlijk doorberekenen aan huurders in de vorm van hogere borgsommen. Multinationals doen er goed aan hun kostenramingen voor Spaanse detacheringen te herzien en flexibiliteit in hun huisvestingsbudgetten in te bouwen, vooral voor kortetermijnmedewerkers die in het eerste kwartaal van 2027 arriveren. Werkgevers die de huur rechtstreeks vergoeden, moeten ervoor zorgen dat hun huurovereenkomsten de nieuwe maximale jaarlijkse huurverhogingsclausule bevatten en dat eventuele belastinginhoudingen voor niet-residentiële verhuurders worden aangepast aan de nieuwe regels. Bedrijven die een vaste mobiliteitsvergoeding bieden, moeten mogelijk de bedragen verhogen voor medewerkers die zich richten op gewilde wijken waar het aanbod nu nog schaarser is.
Tot slot is het politieke klimaat van belang: de conservatieve Partido Popular heeft beloofd het besluit in te trekken als zij aan de macht komt, wat volgend jaar mogelijk weer tot een sterke huurprijsstijging kan leiden. Mobiliteitsprofessionals doen er daarom goed aan de coalitieonderhandelingen na de verkiezingen nauwlettend te volgen en zich voor te bereiden op het heronderhandelen van huurcontracten of het opnemen van ontbindingsclausules die hun medewerkers beschermen, ongeacht beleidswijzigingen.
