Memorandum USCIS uznaje zmianę statusu na zieloną kartę za „wyjątkową” ulgę, zmuszając wielu wnioskodawców do pozostania za granicą

U.S. Citizenship and Immigration Services (USCIS) po cichu opublikowało w piątek, 23 maja, memorandum polityczne PM-602-0199, które unieważnia wieloletnie wytyczne agencji traktujące zmianę statusu (AOS) jako standardową drogę do stałego pobytu dla kwalifikujących się osób przebywających już w USA. Ten 23-stronicowy dokument nakazuje urzędnikom rozpatrywać AOS jako „kwestię uznaniową i administracyjnej łaski”, którą należy przyznawać jedynie w „wyjątkowych okolicznościach”. Funkcjonariusze mają oceniać siedem kategorii czynników pozytywnych i negatywnych przy każdej Formie I-485, a decyzję cudzoziemca o ubieganiu się o zieloną kartę na terenie kraju traktować jako „czynnik niekorzystny”. O ile wnioskodawca nie wykaże, że pozostanie w USA służy wyraźnym interesom narodowym lub gospodarczym, normalnym oczekiwaniem jest opuszczenie kraju i dokończenie procedury konsularnej w ambasadzie lub konsulacie USA za granicą.

Ta zmiana wywraca do góry nogami planowanie imigracji biznesowej. Około pół miliona zagranicznych specjalistów – wielu na wizach H-1B lub L-1 – czeka w kolejkach AOS, ponieważ pracodawcy preferowali szybsze i bardziej przewidywalne procedury krajowe. Beneficjenci z Indii w kategoriach EB-2 i EB-3, którzy mają najdłuższe kolejki, mierzą się z opóźnieniami w wizowych rozmowach kwalifikacyjnych sięgającymi nawet 2030 roku w Mumbaju i New Delhi. Przekierowanie spraw za granicę może spowodować, że kluczowi pracownicy utkną poza krajem na wiele miesięcy, co zaburzy harmonogramy projektów i może skutkować zakazem ponownego wjazdu na 3 lub 10 lat dla osób, które przebywały nielegalnie.



Równie dotkliwie odczują to sprawy rodzinne. Małżonkowie obywateli USA, którzy wjechali na wizie studenckiej lub turystycznej i później zawarli małżeństwo, wcześniej mogli pozostać z rodziną, czekając na rozmowę w lokalnym urzędzie. Zgodnie z nowym memorandum większość z nich będzie musiała opuścić kraj, co może oznaczać długotrwałe rozdzielenie rodzin o mieszanym statusie. Prawnicy imigracyjni ostrzegają, że polityka ta może przywrócić sytuacje typu „Catch-22”, znane z lat 90., gdy zamknięcia konsulatów lub zakazy wjazdu do kraju pozostawiały wnioskodawców w prawnej próżni za granicą.

Dla pracodawców najważniejszym zadaniem jest teraz ocena ryzyka. Każda wciąż rozpatrywana Forma I-485 podlega teraz testowi uznaniowemu przy kolejnym rozpatrzeniu. Pracodawcy zatrudniający kluczowe talenty powinni przygotować alternatywne strategie mobilności globalnej – krótkoterminowe wizy dla pracowników dojeżdżających do kanadyjskich oddziałów, biura satelitarne w Meksyku lub na Karaibach, czy też model pracy zdalnej – na wypadek, gdyby uzyskanie wiz konsularnych za granicą okazało się niemożliwe. Firmy rozpoczynające procesy sponsorowania zielonej karty tego lata muszą zdecydować, czy w ogóle składać wniosek o AOS, czy od razu wybrać droższą i wolniejszą ścieżkę konsularną.

Nie zmienił się natomiast podstawowy przepis: Sekcja 245 Ustawy o Imigracji i Obywatelstwie nadal pozwala na zmianę statusu każdemu, kto spełnia wymogi prawne. Jednakże odwrócenie domniemania uznaniowego przenosi ciężar dowodu z USCIS na wnioskodawców, którzy muszą wykazać, dlaczego zasługują na pozostanie w kraju na czas rozpatrzenia wniosku – co jest znacznie trudniejszym zadaniem niż kiedykolwiek wcześniej dla większości firm międzynarodowych i rodzin.