USCIS-memo maakt aanpassing van verblijfsvergunning tot ‘buitengewone’ voorziening, waardoor veel aanvragers naar het buitenland moeten

De Amerikaanse Citizenship and Immigration Services (USCIS) publiceerde op vrijdagavond 23 mei stilletjes het beleidsmemorandum PM-602-0199, waarin decennia aan richtlijnen worden ingetrokken die de statusaanpassing (AOS) als de gebruikelijke route naar een verblijfsvergunning voor gekwalificeerde aanvragers binnen de VS beschouwden. In het 23 pagina’s tellende memo worden beoordelaars geïnstrueerd om AOS te zien als een “kwestie van discretie en administratieve gunst” die alleen in “buitengewone omstandigheden” moet worden toegekend. Ambtenaren moeten bij elke Formulier I-485 zeven categorieën van negatieve en positieve factoren afwegen en het besluit van een buitenlander om binnen het land een green card aan te vragen als een “negatieve factor” beschouwen. Tenzij een aanvrager kan aantonen dat het blijven in de VS een duidelijk nationaal of economisch belang dient, is de normale verwachting volgens het memo dat men het land verlaat en de consulaire procedure bij een Amerikaanse ambassade of consulaat in het buitenland voltooit.

Deze wijziging zet de planning van zakelijke immigratie volledig op zijn kop. Ongeveer een half miljoen buitenlandse professionals – velen met een H-1B- of L-1-visum – wachten in de AOS-wachtrijen omdat werkgevers de snelheid en voorspelbaarheid van binnenlandse verwerking prefereren. Indiase EB-2- en EB-3-aanvragers, die de langste wachttijden kennen, worden geconfronteerd met visa-interviewachterstanden die in Mumbai en New Delhi nog voorbij 2030 reiken. Het omleiden van zaken naar het buitenland kan ertoe leiden dat belangrijke werknemers maandenlang vastzitten, projectplanningen worden verstoord en dat de 3- of 10-jaar herintredingsverboden van kracht worden voor iedereen die onwettig verblijf heeft opgebouwd.



Ook familiegerelateerde zaken zullen de impact sterk voelen. Echtgenoten van Amerikaanse staatsburgers die binnenkwamen met een studenten- of bezoekersvisum en later trouwden, konden voorheen bij hun gezin blijven terwijl ze wachtten op een interview bij een lokaal kantoor. Volgens het nieuwe memo moeten de meesten het land verlaten, wat gemengde-statusgezinnen mogelijk voor onbepaalde tijd scheidt. Immigratieadvocaten waarschuwen dat het beleid ook “Catch-22”-situaties kan doen herleven, zoals in de jaren ’90, toen sluitingen van consulaten of landgebonden verboden aanvragers in juridische onzekerheid in het buitenland achterlieten.

Voor werkgevers is de directe actie het in kaart brengen van risico’s. Elk nog lopend Formulier I-485 is nu onderhevig aan de discretionaire toets bij de volgende beoordeling. Werkgevers met cruciaal talent in de wachtrij moeten alternatieve wereldwijde mobiliteitsstrategieën voorbereiden – zoals kortetermijn-commutervisums voor Canadese vestigingen, satellietkantoren in Mexico of het Caribisch gebied, of eersteklas thuiswerkregelingen – voor het geval consulaire afspraken in het buitenland niet te verkrijgen zijn. Bedrijven die deze zomer green-card-sponsoring starten, moeten beslissen of ze AOS überhaupt willen indienen of vanaf het begin de duurdere en langzamere consulaire route kiezen.

Wat niet is veranderd, is de onderliggende wet: Sectie 245 van de Immigration and Nationality Act staat nog steeds aanpassing toe voor iedereen die aan de wettelijke voorwaarden voldoet. Maar met de omgekeerde discretionaire veronderstelling ligt de bewijslast nu bij de aanvragers om te bewijzen waarom ze mogen blijven voor verwerking – een veel hogere drempel dan de meeste multinationals of gezinnen ooit hebben hoeven nemen.