Memorandum polityki opublikowany pod koniec ubiegłego tygodnia przez U.S. Citizenship and Immigration Services (USCIS) — analizowany przez prawników i naukowców 25 maja — zapowiada jedną z największych zmian w imigracji opartej na zatrudnieniu i rodzinie od dekad. Dokument nakazuje urzędnikom traktować proces zmiany statusu (ubieganie się o stały pobyt z terenu USA) jako „nadzywczajną ulgę” i preferować procedurę konsularną za granicą dla większości wnioskodawców. W praktyce oznacza to, że zagraniczni specjaliści, międzynarodowi studenci, małżonkowie obywateli USA, a nawet wielu beneficjentów humanitarnego zezwolenia na pobyt, którzy już mieszkają i pracują w kraju, mogą być zmuszeni do wyjazdu, złożenia dokumentów w konsulacie USA i oczekiwania miesiącami na rozmowę wizową, zanim będą mogli wrócić z zieloną kartą.
Choć memorandum przewiduje wyjątki dla uchodźców, osób z azylem oraz niektórych posiadaczy wiz z podwójnym zamiarem (w tym H-1B), prawnicy imigracyjni szacują, że ponad 400 000 oczekujących wniosków może zostać dotkniętych, jeśli USCIS zastosuje wytyczne retroaktywnie. Specjaliści ds. imigracji biznesowej ostrzegają przed lawinowym efektem dla firm międzynarodowych. Pracownicy proszeni o wyjazd w trakcie realizacji projektów mogą napotkać opóźnienia w umawianiu wiz, co skomplikuje zarządzanie talentami i zwiększy koszty relokacji. Osoby towarzyszące mogą stracić prawo do pracy podczas pobytu za granicą, a pracownicy zaangażowani w programy kontroli eksportu mogą wywołać konieczność przeglądu licencji, jeśli zmienią miejsce pracy. Firmy już sięgają po rozwiązania „dojazdowe” stosowane podczas pandemii — zakwaterowując pracowników w Kanadzie lub Meksyku, czekających na ponowny wjazd — jednak podkreślają, że takie tymczasowe rozwiązania są kosztowne i uciążliwe.
![Memorandum USCIS wypycha większość wnioskodawców o zieloną kartę poza granice kraju]()
Pod względem prawnym memorandum wywołuje spór o kompetencje agencji. Krytycy twierdzą, że określenie zmiany statusu jako „nadzywczajnej” stoi w sprzeczności z jasnym brzmieniem Sekcji 245 Ustawy o Imigracji i Obywatelstwie, przekształcając półwieczną praktykę w niemal zakaz za pomocą wytycznych, a nie formalnych przepisów. Spodziewane są pozwy w ciągu kilku tygodni; kilka organizacji pozarządowych przygotowuje wyzwania na podstawie Ustawy o Procedurze Administracyjnej, argumentując, że memorandum to de facto nowa regulacja przyjęta bez konsultacji publicznych.
Tymczasem menedżerowie HR i ds. mobilności globalnej powinni zidentyfikować zagranicznych pracowników z oczekującymi wnioskami I-485, zmapować placówki konsularne za granicą z najkrótszymi kolejkami do rozmów wizowych oraz zaplanować budżet na wydłużone obowiązki płacowe przekraczające granice. Pracodawcy są również zachęcani do przyspieszenia procedur certyfikacji pracy PERM dla kluczowych pracowników, którzy jeszcze nie złożyli wniosku o zmianę statusu, na wypadek dalszego zawężenia możliwości składania wniosków z terenu USA.
Choć memorandum przewiduje wyjątki dla uchodźców, osób z azylem oraz niektórych posiadaczy wiz z podwójnym zamiarem (w tym H-1B), prawnicy imigracyjni szacują, że ponad 400 000 oczekujących wniosków może zostać dotkniętych, jeśli USCIS zastosuje wytyczne retroaktywnie. Specjaliści ds. imigracji biznesowej ostrzegają przed lawinowym efektem dla firm międzynarodowych. Pracownicy proszeni o wyjazd w trakcie realizacji projektów mogą napotkać opóźnienia w umawianiu wiz, co skomplikuje zarządzanie talentami i zwiększy koszty relokacji. Osoby towarzyszące mogą stracić prawo do pracy podczas pobytu za granicą, a pracownicy zaangażowani w programy kontroli eksportu mogą wywołać konieczność przeglądu licencji, jeśli zmienią miejsce pracy. Firmy już sięgają po rozwiązania „dojazdowe” stosowane podczas pandemii — zakwaterowując pracowników w Kanadzie lub Meksyku, czekających na ponowny wjazd — jednak podkreślają, że takie tymczasowe rozwiązania są kosztowne i uciążliwe.
Pod względem prawnym memorandum wywołuje spór o kompetencje agencji. Krytycy twierdzą, że określenie zmiany statusu jako „nadzywczajnej” stoi w sprzeczności z jasnym brzmieniem Sekcji 245 Ustawy o Imigracji i Obywatelstwie, przekształcając półwieczną praktykę w niemal zakaz za pomocą wytycznych, a nie formalnych przepisów. Spodziewane są pozwy w ciągu kilku tygodni; kilka organizacji pozarządowych przygotowuje wyzwania na podstawie Ustawy o Procedurze Administracyjnej, argumentując, że memorandum to de facto nowa regulacja przyjęta bez konsultacji publicznych.
Tymczasem menedżerowie HR i ds. mobilności globalnej powinni zidentyfikować zagranicznych pracowników z oczekującymi wnioskami I-485, zmapować placówki konsularne za granicą z najkrótszymi kolejkami do rozmów wizowych oraz zaplanować budżet na wydłużone obowiązki płacowe przekraczające granice. Pracodawcy są również zachęcani do przyspieszenia procedur certyfikacji pracy PERM dla kluczowych pracowników, którzy jeszcze nie złożyli wniosku o zmianę statusu, na wypadek dalszego zawężenia możliwości składania wniosków z terenu USA.
Źródło: JURIST
