Departament Bezpieczeństwa Wewnętrznego apeluje do sądu apelacyjnego o przywrócenie opłaty 100 000 dolarów za wizę H-1B dla Trumpa, uznając ją za uzasadnioną dopłatę wizową

Departament Bezpieczeństwa Wewnętrznego 19 czerwca złożył wniosek o natychmiastowe zawieszenie decyzji sądu okręgowego w Pierwszym Okręgu Apelacyjnym USA, który unieważnił kontrowersyjną opłatę dodatkową w wysokości 100 000 dolarów nałożoną przez prezydenta Trumpa na petycje H-1B składane przez konsulaty. W swoim piśmie DHS argumentuje, że opłata nie jest podatkiem – jak orzekł sędzia Leo Sorokin 8 czerwca – lecz legalną opłatą użytkową, uprawnioną przez ustawę o imigracji i obywatelstwie oraz pełnomocnictwa wykonawcze do ustalania warunków wjazdu cudzoziemców. Opłata, wprowadzona pod koniec 2025 roku, dotyczy pracodawców sprowadzających pracowników zza granicy, a nie tych, którzy zmieniają status w USA. Dwudziestu demokratycznie rządzonych stanów pozwało rząd, nazywając opłatę barierą dla talentów i niekonstytucyjnym podatkiem nałożonym bez zgody Kongresu. Choć sędzia Sorokin uchylił tę regulację, DHS twierdzi, że każdy dzień bez tej opłaty „pozwala na wjazd większej liczby cudzoziemców, mimo że prezydent uznał ich przyjazd za szkodliwy”. Dla zespołów zajmujących się mobilnością międzynarodową spór prawny utrzymuje niepewność co do kosztów. Firmy planujące rozpoczęcie pracy 1 października muszą zdecydować, czy uwzględnić w budżecie 100 000 dolarów, zdeponować środki na rachunku powierniczym, czy wstrzymać oferty pracy do wyjaśnienia sytuacji. Jeśli wniosek o zawieszenie zostanie przyjęty, petycje konsularne składane latem mogą ponownie wiązać się z opłatą; jeśli nie, pracodawcy mogą odzyskać wcześniej wpłacone kwoty. Niepewność pogłębia też różnicę kosztową między konwersjami w kraju (F-1/OPT, zwolnione z opłaty) a zatrudnieniem bezpośrednio z zagranicy. Strategicznie firmy mogą przyspieszyć konwersje w kraju, preferować transfery L-1 lub przenosić talenty do Kanady i Wielkiej Brytanii – jurysdykcji aktywnie promujących się jako alternatywy dla H-1B. Radcy imigracyjni zalecają składanie petycji jak najszybciej, wyraźne oznaczanie kalkulacji opłat oraz dokumentowanie budżetów awaryjnych w ofertach pracy. Szersza batalia polityczna – czy prezydenci mogą wykorzystywać opłaty do ograniczania popytu na wizy – zadecyduje o przyszłych opłatach użytkowych, które mogą objąć wizy L-1, O-1 czy studenckie. Zawieszenie przez Pierwszy Okręg Apelacyjny byłoby sygnałem sądowej akceptacji agresywnych narzędzi fiskalnych w polityce imigracyjnej; odmowa mogłaby ograniczyć eksperymenty wykonawcze i przynieść ulgę kosztową pracodawcom zależnym od zagranicznych talentów STEM.