Pracodawcy zyskują: czas rozpatrywania wniosków LMIA dla stałego pobytu skrócony o połowę

Napięta sytuacja na kanadyjskim rynku pracy sprawiła, że federalny system oceny wpływu na rynek pracy (LMIA) stał się wyzwaniem dla planistów mobilności międzynarodowej. Najnowsze dane opublikowane przez Employment and Social Development Canada (ESDC) za wrzesień 2026 roku przynoszą jednak wyraźną ulgę. Średni czas oczekiwania na LMIA dla stałych rezydentów skrócił się z 156 dni roboczych w sierpniu do zaledwie 79 – to pierwszy raz w tym roku, gdy czas oczekiwania spadł poniżej trzech miesięcy. Global Talent Stream (GTS) – już wcześniej wzór szybkości – poprawił się nieznacznie, osiągając średnio 9 dni roboczych, ponownie przekraczając standard obsługi wynoszący 10 dni. Strumienie dla rolnictwa i nisko płatnych stanowisk również nieznacznie się skróciły lub utrzymały na stałym poziomie, podczas gdy strumień dla wysoko płatnych stanowisk był jedynym wyjątkiem, wydłużając się do 98 dni roboczych. ESDC zaznacza, że dane to historyczne średnie dla spraw zakończonych w danym miesiącu, ale trend spadkowy odwraca letni okres stałych wzrostów. Dla pracodawców sponsorujących cudzoziemców na stały pobyt krótszy czas oczekiwania na LMIA może oznaczać oszczędność trzech lub więcej miesięcy na ścieżce, która ostatecznie daje pracownikom otwarte pozwolenie na pracę i stabilność. W praktyce może to decydować o zatrzymaniu kluczowego pracownika lub jego utracie na rzecz szybszej jurysdykcji. Zespoły zajmujące się relokacją powinny jednak uwzględnić czas na spełnienie wymogów reklamowych – od dwóch do ośmiu tygodni w zależności od strumienia – który nie jest wliczony w dane ESDC. Branżowe organizacje przyjęły poprawę z zadowoleniem, ale ostrzegają, że sytuacja jest niestabilna. Sezonowy wzrost wniosków związanych z handlem detalicznym i branżą hotelarską zwykle przypada na listopad, a duże projekty infrastrukturalne w Ontario i Kolumbii Brytyjskiej mogą zwiększyć popyt na stanowiska wysoko płatne. Firmy są zachęcane do składania wniosków jak najwcześniej, dokładnego sprawdzania kalkulacji wynagrodzeń oraz rozważenia GTS, jeśli kwalifikują się do tego zawody. Rząd przypisuje poprawę dodatkowej obsadzie kadrowej, cyfryzacji procesów oraz selekcji spraw o niskiej złożoności. Kluczowym wskaźnikiem atrakcyjności Kanady w porównaniu ze Stanami Zjednoczonymi, których pilotażowy program zastępujący H-1B rusza w styczniu, będzie utrzymanie tych wyników w czwartym kwartale.