SNCF wygrywa w sądzie i od 2027 roku będzie obsługiwać 18 codziennych połączeń szybkich pociągów we Włoszech

Francuska państwowa spółka kolejowa SNCF Voyageurs uzyskała zgodę włoskiego urzędu ds. konkurencji na uruchomienie do 18 dziennych połączeń szybkich pociągów na trasach Turyn–Wenecja oraz Turyn–Rzym, podał The Connexion 14 kwietnia. Choć komercyjny start planowany jest na 2027 rok, decyzja ta ma duże znaczenie dla obecnych planistów mobilności, ponieważ potwierdza długoterminową strategię SNCF budowy „alpejskiego korytarza” uzupełniającego trasę Paryż–Mediolan. Dla francuskich firm z włoskimi oddziałami nowe krajowe połączenia stworzą możliwość podróży koleją tego samego dnia — Turyn–Rzym w mniej niż cztery godziny — konkurując z lotami pod względem ceny, śladu węglowego oraz wygody dojazdu z centrum do centrum. SNCF liczy na zdobycie 15% włoskiego rynku szybkich kolei do 2036 roku, wykorzystując doświadczenia z hiszpańskiego projektu OUIGO. Sukces prawny kończy dwuletni spór, w którym włoski zarządca infrastruktury RFI został uznany za faworyzowanie krajowego operatora Trenitalia. Zgodnie z unijnymi przepisami liberalizującymi rynek kolejowy, operatorzy transgraniczni mogą ubiegać się o otwarty dostęp, a wyrok może zachęcić Trenitalię do zwiększenia liczby połączeń na trasach Mediolan–Lyon oraz potencjalnej usługi Londyn–Paryż przez tunel pod kanałem La Manche. Kupujący usługi dla firm powinni śledzić zapowiedzi dotyczące struktury taryfowej: oczekuje się, że SNCF wprowadzi trzyklasowy produkt TGV M z Wi-Fi i przestrzeniami do spotkań na pokładzie, skierowany do podróżujących służbowo. Pracodawcy mogą potrzebować aktualizacji świadczeń związanych z dojazdami między firmami, narzędzi raportowania emisji CO2 oraz pakietów relokacyjnych, aby uwzględnić nową opcję kolejową po opublikowaniu rozkładów jazdy. Z punktu widzenia podatkowego specjaliści ds. mobilności zwracają uwagę, że dni pracy spędzone w pociągach na terenie Włoch mogą wpłynąć na próg rezydencji podatkowej 183 dni zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania między Francją a Włochami — niuans, który pracownicy delegowani i zespoły kadrowo-płacowe będą musieli monitorować, gdy regularne służbowe połączenia staną się dostępne.