W miarę jak praca zdalna staje się normą, doradcy ostrzegają pracowników zatrudnionych w Szwajcarii, którzy pracują w niepełnym wymiarze godzin z zagranicy – oraz ich działy HR – aby przed 1 września dokładnie przeanalizowali obowiązki związane z ubezpieczeniami społecznymi. Tego dnia zacznie obowiązywać unijne rozporządzenie dotyczące pracy zdalnej. Zgodnie z rozporządzeniem 883/2004 i jego dodatkiem dotyczącym telepracy z 2023 roku, spędzanie ponad 49,9% czasu pracy w kraju zamieszkania może skutkować zmianą obowiązującego systemu ubezpieczeń społecznych. Dla rosnącej grupy pracowników francusko-szwajcarskich, którzy dzielą tydzień między biuro w Genewie a dom w Annecy, oznacza to przejście z szwajcarskich systemów AVS/AI i LPP na francuskie URSSAF i CNAV, co wpływa zarówno na składki pracownicze, jak i obciążenia pracodawcy. Zmiana dotyczy także ubezpieczenia od wypadków oraz wyboru ubezpieczenia zdrowotnego (LAMal kontra CMU), co z kolei wpływa na koszty pakietu wynagrodzenia. Broker ubezpieczeniowy Decaux Assurances odnotowuje wzrost zapytań od momentu, gdy szwajcarskie firmy zaczęły formalizować polityki pracy hybrydowej. Zaleca, aby pracodawcy uzyskiwali lub odnawiali certyfikaty A1 dla osób pracujących zdalnie za granicą do progu 49,9% oraz aktualizowali systemy płacowe, aby rejestrować dni pracy transgranicznej. Brak odpowiednich dokumentów może skutkować podwójnymi składkami i koniecznością dopłat z zaległości. Pracownicy powinni również sprawdzić swoje prywatne ubezpieczenia zdrowotne, na życie i od odpowiedzialności cywilnej. Wiele standardowych polis szwajcarskich lub francuskich wyklucza długotrwały pobyt za granicą, co naraża telepracowników na ryzyko podczas części tygodnia. Pojawiają się specjalistyczne pakiety „praca zdalna dla pracowników transgranicznych” obejmujące oba kraje, jednak są one droższe niż krajowe produkty.
Źródło: Decaux Assurances Blog
