Podróżni planujący loty w obrębie Kanady, do niej lub z niej na początku przyszłego tygodnia, powinni przygotować się na ewentualne komplikacje po tym, jak Kanadyjski Związek Pracowników Służb Publicznych (CUPE) wystosował do WestJet 72-godzinne zawiadomienie o strajku pod koniec 30 lipca 2026 roku. Oznacza to, że ponad 4 400 stewardess i stewardów może legalnie rozpocząć strajk już w niedzielę, 2 sierpnia, co może sparaliżować główną sieć lotów WestJet w szczycie sezonu letniego, tuż przed obchodzonym w prowincjach Świętem Obywatelskim (poniedziałek, 3 sierpnia).
Głównym punktem sporu jest sposób i kwestia wynagradzania personelu pokładowego za kilka obowiązków wykonywanych na ziemi przed i po locie, takich jak boarding, kontrole kabiny czy pomoc pasażerom. CUPE twierdzi, że te zadania są w dużej mierze nieopłacane, podczas gdy WestJet utrzymuje, że są one wynagradzane w ramach systemu „godzin kredytowych”, który łączy czas spędzony na pokładzie i na ziemi w jedną formułę. Związek zawodowy wskazuje, że ten model powoduje, iż załoga zarabia poniżej średniej stawki godzinowej w porównaniu z Air Canada i kilkoma amerykańskimi przewoźnikami.
Eksperci ds. pracy zauważają, że termin strajku jest strategiczny. „WestJet przewozi około 75 000 pasażerów dziennie na ponad 600 lotach. Przerwa w pracy podczas szczytowego weekendu świątecznego maksymalizuje siłę negocjacyjną związku, jednocześnie minimalizując czas, w którym pracownicy muszą być nieobecni, aby wywołać chaos operacyjny” – wyjaśnia John Gradek, wykładowca lotnictwa na Uniwersytecie McGilla. CUPE zastosował podobną taktykę podczas zeszłorocznego strajku w Air Canada, który trwał trzy dni, zanim strony doszły do porozumienia.
![Personel pokładowy WestJet ogłasza 72-godzinny strajk przed długim weekendem w sierpniu]()
Dla menedżerów ds. mobilności korporacyjnej niepewność ta komplikuje planowanie opieki nad pracownikami i może wymusić kosztowne, ostatniej chwili zmiany rezerwacji. WestJet zapewnia, że regionalna spółka zależna WestJet Encore oraz loty codeshare obsługiwane przez partnerów, takich jak Delta, nie są objęte strajkiem, jednak długodystansowe połączenia przesiadkowe mogą zostać zakłócone, gdy samoloty i załogi znajdą się poza właściwą pozycją.
Firmy, których pracownicy muszą pilnie podróżować, powinny rozważyć alternatywne trasy przez Air Canada, Porter lub amerykańskie węzły przesiadkowe oraz zalecić podróżnym unikanie odprawy bagażu. Jeśli strajk dojdzie do skutku, federalny minister pracy Seamus O’Regan może interweniować na mocy Kanadyjskiego Kodeksu Pracy, jeśli przerwa w pracy zostanie uznana za zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego lub gospodarki. Obserwatorzy jednak wskazują, że Ottawa niechętnie ingeruje w negocjacje zbiorowe po niedawnej krytyce ustaw o powrocie do pracy w innych sektorach.
To dodatkowo wywiera presję na linię lotniczą i związek zawodowy, by wypracowały porozumienie przed upływem terminu, unikając ryzyka zrażenia pasażerów, którzy już teraz są sfrustrowani rekordowym popytem i ograniczoną dostępnością miejsc w sezonie letnim.
Głównym punktem sporu jest sposób i kwestia wynagradzania personelu pokładowego za kilka obowiązków wykonywanych na ziemi przed i po locie, takich jak boarding, kontrole kabiny czy pomoc pasażerom. CUPE twierdzi, że te zadania są w dużej mierze nieopłacane, podczas gdy WestJet utrzymuje, że są one wynagradzane w ramach systemu „godzin kredytowych”, który łączy czas spędzony na pokładzie i na ziemi w jedną formułę. Związek zawodowy wskazuje, że ten model powoduje, iż załoga zarabia poniżej średniej stawki godzinowej w porównaniu z Air Canada i kilkoma amerykańskimi przewoźnikami.
Eksperci ds. pracy zauważają, że termin strajku jest strategiczny. „WestJet przewozi około 75 000 pasażerów dziennie na ponad 600 lotach. Przerwa w pracy podczas szczytowego weekendu świątecznego maksymalizuje siłę negocjacyjną związku, jednocześnie minimalizując czas, w którym pracownicy muszą być nieobecni, aby wywołać chaos operacyjny” – wyjaśnia John Gradek, wykładowca lotnictwa na Uniwersytecie McGilla. CUPE zastosował podobną taktykę podczas zeszłorocznego strajku w Air Canada, który trwał trzy dni, zanim strony doszły do porozumienia.
Dla menedżerów ds. mobilności korporacyjnej niepewność ta komplikuje planowanie opieki nad pracownikami i może wymusić kosztowne, ostatniej chwili zmiany rezerwacji. WestJet zapewnia, że regionalna spółka zależna WestJet Encore oraz loty codeshare obsługiwane przez partnerów, takich jak Delta, nie są objęte strajkiem, jednak długodystansowe połączenia przesiadkowe mogą zostać zakłócone, gdy samoloty i załogi znajdą się poza właściwą pozycją.
Firmy, których pracownicy muszą pilnie podróżować, powinny rozważyć alternatywne trasy przez Air Canada, Porter lub amerykańskie węzły przesiadkowe oraz zalecić podróżnym unikanie odprawy bagażu. Jeśli strajk dojdzie do skutku, federalny minister pracy Seamus O’Regan może interweniować na mocy Kanadyjskiego Kodeksu Pracy, jeśli przerwa w pracy zostanie uznana za zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego lub gospodarki. Obserwatorzy jednak wskazują, że Ottawa niechętnie ingeruje w negocjacje zbiorowe po niedawnej krytyce ustaw o powrocie do pracy w innych sektorach.
To dodatkowo wywiera presję na linię lotniczą i związek zawodowy, by wypracowały porozumienie przed upływem terminu, unikając ryzyka zrażenia pasażerów, którzy już teraz są sfrustrowani rekordowym popytem i ograniczoną dostępnością miejsc w sezonie letnim.
Źródło: Associated Press
