Rada Legislacyjna Hongkongu poświęciła część swojego posiedzenia 14 października na ożywioną debatę na temat traktowania przez miasto blisko 340 000 zagranicznych pracowników domowych (FDH), którzy stanowią podstawę usług domowych i opieki nad osobami starszymi. W odpowiedzi na pytanie ustne sekretarz ds. pracy i opieki społecznej Chris Sun odrzucił postulaty wprowadzenia obowiązkowego okresu próbnego w standardowej umowie o pracę, jednocześnie potwierdzając, że Departament Imigracji będzie kontynuował „rzetelną” ocenę wniosków wizowych dla pracowników domowych indywidualnie, w każdym przypadku. Sun podkreślił, że obowiązujące przepisy już teraz pozwalają pracodawcom rozwiązać umowę z miesięcznym wypowiedzeniem lub natychmiast w przypadku poważnego naruszenia, przy jednoczesnym obowiązku pokrycia kosztów powrotu pracownika do kraju. Rząd nie widzi potrzeby łagodzenia długo utrzymywanego wymogu zapewnienia biletu powrotnego, który według oficjalnych stanowisk zapobiega pozostawaniu bez środków do życia pracowników w Hongkongu. W kwestii opłat agencyjnych Departament Pracy zaktualizował w 2024 roku Kodeks Postępowania, nakazując agencjom zatrudnienia jasne określenie polityki zwrotów lub wymiany w przypadku wcześniejszego zakończenia umowy. Sun zaznaczył, że ta zmiana zwiększa przejrzystość kosztów dla pracodawców, nie wprowadzając jednak limitów opłat, które mogłyby zaburzyć rynek. Organizacje praw człowieka pozytywnie oceniły podkreślenie znaczenia zabezpieczeń antydyskryminacyjnych: Kodeks Postępowania Komisji ds. Równości Szans pozostanie punktem odniesienia przy rozstrzyganiu sporów, gdy pracownik domowy zachoruje lub zajdzie w ciążę. Jednak aktywiści skrytykowali rząd za odmowę przeglądu zasad współdzielenia kosztów biletów lotniczych oraz za brak wymogu ograniczenia opłat za ponowne zatrudnienie przez agencje, ostrzegając, że jeśli koszty będą nadal rosnąć, Hongkong może stracić konkurencyjność na rzecz Singapuru. Dla rodzin międzynarodowych i korporacyjnych ekspatów korzystających z pomocy mieszkającej na miejscu najważniejszym wnioskiem jest to, że podstawowa struktura wizowa dla pracowników domowych pozostaje bez zmian, ale rosną oczekiwania dotyczące przestrzegania przepisów, zwłaszcza w zakresie rozwiązywania umów i przeciwdziałania dyskryminacji. Pracodawcy powinni zrewidować swoje wewnętrzne polityki, zadbać o dokumentację przy zwolnieniach oraz uwzględnić w budżecie pełne koszty repatriacji w przypadku nagłego zakończenia umowy.
