Po zeszłorocznych cięciach, to jedyne dostępne w Kanadzie programy na otwarte pozwolenie na pracę

Dla zagranicznych specjalistów i ich pracodawców, otwarte pozwolenie na pracę (OWP) od dawna było uniwersalnym narzędziem w kanadyjskim systemie migracji tymczasowej — pozwalając posiadaczom pracować praktycznie u dowolnego pracodawcy bez konieczności uzyskiwania oceny wpływu na rynek pracy (LMIA). Jednak kolejne zmiany przepisów w 2024 i 2025 roku znacznie zawęziły kryteria kwalifikacyjne.

18 maja 2026 roku firma doradcza Go Far Global opublikowała pierwszą kompleksową analizę aktualnego stanu rzeczy — lekturę obowiązkową dla zespołów HR zarządzających delegacjami do Kanady. Raport potwierdza, że małżonkowie tymczasowych pracowników zagranicznych kwalifikują się do OWP tylko wtedy, gdy główny pracownik zajmuje stanowisko sklasyfikowane w National Occupational Classification (NOC) na poziomie TEER 0 lub 1, albo należy do wąskiej listy priorytetowych zawodów TEER 2/3 w sektorach opieki zdrowotnej, budownictwa, zasobów naturalnych i STEM. Małżonkowie pracowników o niższych kwalifikacjach oraz większość międzynarodowych studentów na poziomie college’u zostali wykluczeni od stycznia 2025 roku.



Dla menedżerów ds. mobilności korporacyjnej oznacza to, że przeniesienie pracownika na poziomie wykwalifikowanego rzemieślnika lub nadzorcy nie gwarantuje już automatycznie pozwolenia na pracę dla jego partnera. Największą kategorią OWP pozostają pozwolenia po ukończeniu studiów (PGWP), ale od listopada 2024 roku kandydaci muszą spełniać minimalne wymagania językowe (CLB 7 dla absolwentów uniwersytetów, CLB 5 dla absolwentów college’ów) oraz kryteria dotyczące kierunku studiów, jeśli pochodzą z programów nieprowadzących do stopnia naukowego. Co ważne, absolwenci nie mogą już składać wniosków na granicy lądowej; wszystkie aplikacje muszą być złożone online przed wygaśnięciem pozwolenia na naukę — co kończy popularną wśród szybko rozwijających się firm technologicznych praktykę „flag-poling”.

Mostkowe otwarte pozwolenia na pracę (BOWP) nadal stanowią zabezpieczenie dla pracowników oczekujących na decyzję o stałym pobycie, ale konsultanci ostrzegają o czterech do sześciu miesiącach czasu przetwarzania w 2026 roku. Dopełnieniem listy są OWP dla pracowników wrażliwych, pozwolenia humanitarne oraz wizy wakacyjno-pracownicze w ramach programu International Experience Canada, z ograniczonymi oknami kwalifikacyjnymi i limitami kwotowymi.

Raport Go Far Global zaleca pracodawcom wczesne sprawdzanie kwalifikowalności, uwzględnianie opóźnień w zatrudnianiu małżonków oraz, tam gdzie to możliwe, priorytetowe traktowanie ścieżek do stałego pobytu, takich jak losowania w ramach Express Entry dla talentów STEM. W obliczu sygnałów z Ottawy o dalszym „dopasowywaniu” programów jeszcze w tym roku, zespoły ds. mobilności powinny zakładać, że otwarte pozwolenia na pracę będą raczej wyjątkiem niż regułą.