Ministerstwo Zatrudnienia i Rozwoju Społecznego Kanady (ESDC) rozszerzyło listę rynków pracy, na których nie będą rozpatrywane wnioski o ocenę wpływu na rynek pracy (LMIA) dla nisko płatnych stanowisk. Do listy dołączyły miasta: Halifax, Fredericton, Kingston, St. Catharines–Niagara, Regina oraz Lethbridge. Zmiana, obowiązująca od 9 października, zwiększa liczbę objętych obszarów metropolitalnych do 30 w całym kraju. Zgodnie z polityką wprowadzoną we wrześniu 2024 roku, pracodawcy w wyznaczonych obszarach nie mogą zatrudniać nowych tymczasowych pracowników zagranicznych na nisko płatne stanowiska, jeśli wynagrodzenie nie wynosi co najmniej 120% mediany godzinowej płacy w danym prowincji lub terytorium. Zamrożenie ma na celu zachęcenie firm do zatrudniania lokalnych pracowników, gdy stopa bezrobocia przekracza 6%. Wszystkie sześć nowych miast przekroczyło ten próg w najnowszych danych kwartalnych – Regina odnotowała 6,7%, a Halifax 6,1%. Z kolei Kamloops i Chilliwack zostały usunięte z listy po spadku bezrobocia poniżej progu. ESDC ponownie przeanalizuje listę 8 stycznia 2027 roku. W międzyczasie sektory takie jak rolnictwo, budownictwo, produkcja żywności oraz opieka zdrowotna pozostają zwolnione z ograniczeń, a pracodawcy mogą ubiegać się o wyjątki w przypadku tymczasowych, mobilnych stanowisk, np. pracowników sezonowych na jarmarkach. Dla zespołów zajmujących się mobilnością pracowników oznacza to dwie kluczowe zmiany. Po pierwsze, plany zatrudnienia oparte na nisko płatnych pracownikach zagranicznych w nowych obszarach muszą zostać dostosowane do wyższych stawek lub alternatywnych programów, takich jak prowincjonalne programy nominacyjne. Po drugie, pracownicy zagraniczni już przebywający w kraju, których pozwolenia wygasają, mogą nadal składać wnioski o przedłużenie, a IRCC niedawno wydłużyło czas równoczesnego rozpatrywania wniosków do 60 dni, dając pracodawcom więcej czasu. Mimo to firmy powinny natychmiast przejrzeć swoje obecne procesy LMIA, aby uniknąć odmów i opóźnień w projektach. Rozszerzenie listy pokazuje determinację Ottawy w zaostrzeniu dostępu do nisko płatnej siły roboczej w regionach z rosnącym bezrobociem, podczas gdy niektóre kategorie wysoko wykwalifikowanych pracowników pozostają zwolnione. Można spodziewać się dalszych zmian geograficznych na liście co kwartał, co zmusi liderów ds. mobilności do stałego uwzględniania lokalnych danych o rynku pracy w planowaniu zatrudnienia.
Źródło: IRCC.com
