Ponad 31 000 zainteresowanych sprzeciwia się planom likwidacji 60-dniowego okresu karencji dla wiz H-1B

Zaangażowanie społeczne gwałtownie wzrosło w odpowiedzi na propozycję DHS dotyczącą likwidacji 60-dniowego okresu karencji, który pozwala pracownikom na wizach H-1B, L-1, O-1 i TN pozostać w USA po utracie pracy z przyczyn niezależnych od nich. Według raportu New India Abroad, do 10 listopada wpłynęło aż 31 383 komentarzy – to wyjątkowo duża liczba jak na techniczne przepisy imigracyjne. Okres karencji, wprowadzony w 2017 roku, daje wysoko wykwalifikowanym pracownikom czas na znalezienie nowego pracodawcy, zmianę statusu lub przygotowanie się do wyjazdu. DHS argumentuje, że to zabezpieczenie „nie jest wymagane przez prawo” i obciąża urzędników, jednak sądy i ekonomiści podkreślają, że jest ono kluczowe, by zapobiec nagłemu odpływowi talentów w czasie kryzysów gospodarczych. Pracodawcy ostrzegają, że usunięcie tego bufora spowoduje natychmiastowe zwolnienia i deportacje, co przełoży się na opóźnienia w realizacji projektów i dodatkowe koszty relokacji. Najbardziej dotknięci będą obywatele Indii, którzy stanowią około 70% zatwierdzonych petycji H-1B, ale konsekwencje odczują także pracownicy międzynarodowi różnych narodowości. DHS musi teraz przeanalizować ogromną liczbę zgłoszonych uwag. Eksperci przewidują długotrwały proces oraz możliwe spory prawne, jeśli agencja wprowadzi ostateczne przepisy bez istotnych zmian. Menedżerowie ds. mobilności pracowników powinni przygotować plany awaryjne na wypadek przyspieszonego zakończenia zatrudnienia, obejmujące pakiety odprawowe, organizację podróży oraz opcje przekierowania kluczowych pracowników do Kanady lub Meksyku. Dla samych pracowników najbezpieczniejszą strategią jest aktualizowanie CV, ustawienie alertów na LinkedIn oraz konsultacje z prawnikiem w sprawie alternatywnych statusów wizowych, takich jak B-1/B-2 czy F-1 CPT, na wypadek gdyby nowe przepisy weszły w życie.